Ho’oponopono. De naam alleen al maakt je nieuwsgierig. Het klinkt heel anders dan NLP, systemisch werk of transactionele analyse. Misschien is dat ook precies een deel van de aantrekkingskracht: achter die bijzondere naam schuilt een verrassend eenvoudige spirituele methode die je bijna overal en op ieder moment kunt toepassen.
Die eenvoud betekent niet dat Ho’oponopono oppervlakkig is. Integendeel. Je kunt het gebruiken op het moment dat je merkt dat je opnieuw in dezelfde gedachte, emotie of reactie vastzit. Niet om alles weg te denken, maar om even te stoppen, te reinigen en ruimte te maken voor iets anders: inspiratie, een aangrenzende mogelijkheid, meer flow of — als je daarin gelooft — het Goddelijke.
Voor mij is Ho’oponopono daarom meer dan een gebed, mantra of techniek. Het is ook een manier van kijken naar wat zich in je leven aandient en naar de verantwoordelijkheid die jij kunt nemen voor wat er vervolgens in jou gebeurt.
En het mooie is: ingewikkeld hoeft dat niet te worden. De beweging die door Moderne Ho’oponopono heen loopt, kun je uiteindelijk terugbrengen tot vier eenvoudige stappen. Maar voor we die vier stappen induiken, is het goed om eerst helder te hebben wat Ho’oponopono eigenlijk is.
1- Wat is Ho’oponopono?
Ho’oponopono is een oude Hawaiiaanse methode die van oorsprong draait om het herstellen van harmonie wanneer relaties verstoord zijn geraakt. In de loop van de tijd ontwikkelde Ho’oponopono zich verder en ontstonden er ook moderne, individuele en spirituele vormen waarin reinigen een centrale plaats kreeg.
Binnen Moderne Ho’oponopono werk je met negatieve programma’s: herinneringen, ervaringen, overtuigingen, emoties en automatische reacties die zich steeds opnieuw kunnen aandienen. Je reinigt niet om te ontkennen wat er is gebeurd, maar om de automatische verbinding ermee even te onderbreken. Daardoor kan er ruimte ontstaan voor nieuwe inspiratie, een aangrenzende mogelijkheid, meer flow of — als je daarin gelooft — het Goddelijke.
Ho’oponopono is een vorm van sjamanisme. In het sjamanisme gaat men ervan uit dat alles leeft en bezield is. Niet alleen mensen, dieren, planten en bomen, maar ook de aarde, het water en de stenen. Alles maakt deel uit van een groter geheel waarin niets volledig op zichzelf staat.
Vanuit die spirituele kijk is reinigen daarom niet alleen een poging om een vervelend gevoel kwijt te raken. Je onderzoekt wat er in jou geraakt wordt, laat los wat zich steeds opnieuw blijft afspelen en maakt ruimte voor een andere verhouding tot jezelf, de ander en wat er gebeurt.
Maar om Ho’oponopono werkelijk te begrijpen, helpt het om eerst naar de naam zelf te kijken. Want juist in het Hawaiiaanse woord Ho’oponopono ligt al verrassend veel besloten over wat deze methode probeert te doen.
2- De betekenis van Ho’oponopono
Het Hawaiiaanse woord Ho’oponopono laat zich niet perfect in één Nederlands woord vangen. In de kern gaat het over iets rechtzetten, corrigeren, herstellen of weer in orde brengen.
Ho’oponopono is een samengesteld woord. Ho’o betekent zoveel als iets doen, veroorzaken of in beweging zetten. Pono is een rijk Hawaiiaans begrip dat onder andere verwijst naar goedheid, juistheid, evenwicht, harmonie en datgene wat passend of in orde is.
De verdubbeling ponopono geeft daar opnieuw beweging aan: rechtzetten, herstellen, corrigeren, opruimen, opnieuw ordenen of iets weer op zijn juiste plaats brengen.
Dat vind ik eigenlijk een prachtige omschrijving van wat Ho’oponopono doet.
Er is iets wat niet meer helemaal pono voelt. Een conflict. Een pijnlijke herinnering. Een gedachte waarin je blijft hangen. Een reactie die telkens opnieuw wordt geactiveerd. Misschien weet je precies waar die vandaan komt, misschien ook helemaal niet.
Je hoeft haar niet eindeloos te analyseren. Je begint met erkennen dat er iets uit balans is geraakt en dat er iets mag worden rechtgezet, gereinigd of losgelaten.
Daarmee betekent Ho’oponopono niet dat alles in je leven voortdurend perfect moet worden. Het gaat eerder over het steeds opnieuw terugbrengen van beweging waar iets is vastgelopen. Niet door de werkelijkheid te ontkennen, maar door je verhouding tot wat er gebeurt te veranderen.
En precies daar wordt Ho’oponopono interessant als praktische methode. Want als iets steeds opnieuw dezelfde gedachten, gevoelens of reacties in je oproept, ontstaat vanzelf de vraag: wat doe je op zo’n moment?
3- Waarom Ho’oponopono?
Er zijn van die momenten waarop je precies weet wat verstandig zou zijn en toch automatisch iets anders doet. Iemand zegt iets en je schiet in de verdediging. Een oude angst duikt op en binnen een paar seconden zit je alweer midden in hetzelfde verhaal. Je piekert, wordt boos, trekt je terug of begint opnieuw aan jezelf te twijfelen.
Juist daar wordt Ho’oponopono juist interessant.
Niet omdat vier zinnetjes ineens alles oplossen, maar omdat reinigen iets kan onderbreken wat anders automatisch verdergaat. Je hoeft op zo’n moment niet eerst het hele probleem te begrijpen. Je hoeft zelfs niet precies te weten waar het vandaan komt.
Een patroon even doorbreken
Je zou Ho’oponopono daarom ook kunnen zien als een soort pattern crusher. Op het moment dat je merkt dat een oude gedachte, emotie of reactie het overneemt, doe je bewust iets anders dan wat je normaal gesproken doet.
Je stopt.
Je reinigt.
En juist die onderbreking geeft ruimte.
Dat is ook waarom een gebed of mantra op een moeilijk moment zo praktisch is. Het geeft je aandacht iets anders om naar terug te keren dan het verhaal dat zichzelf in je hoofd blijft herhalen. Door dezelfde woorden opnieuw uit te spreken, hoef je niet iedere keer een nieuwe oplossing te bedenken. De herhaling zelf wordt onderdeel van het ritueel.
Maar Ho’oponopono gaat verder dan alleen zo’n moment van onderbreking. Het is ook een levenshouding: leren omgaan met wat zich aandient zonder voortdurend te eisen dat het eerst anders moet zijn voordat jij verder kunt.
Vier eenvoudige stappen
De beweging van Moderne Ho’oponopono kun je voor mij terugbrengen tot vier stappen:
- Stop
Merk op dat een gedachte, emotie, herinnering of automatische reactie je opnieuw meesleept. - Reinig
Gebruik een gebed, mantra of andere Ho’oponopono-techniek om niet automatisch in hetzelfde patroon door te gaan. - Maak ruimte
Probeer niet onmiddellijk een nieuw antwoord af te dwingen. Laat even open wat er ontstaat: rust, inspiratie, een ander perspectief, een aangrenzende mogelijkheid of — als je daarin gelooft — Goddelijke inspiratie. - Doe iets
Doe iets met wat zichtbaar wordt. Een andere reactie. Een gesprek. Een grens. Een nieuw idee. Misschien juist even niets. Reinigen krijgt uiteindelijk betekenis in wat je daarna anders ervaart, kiest of doet.
Die vier stappen hoeven niet netjes achter elkaar te verlopen. Soms merk je pas achteraf dat je midden in een oud patroon zat. Soms herhaal je een mantra twintig keer en lijkt er helemaal niets te gebeuren. En soms verandert één ogenblik van stilte ineens de hele manier waarop je naar een situatie kijkt.
Meer dan een techniek
Daarom zie ik Ho’oponopono niet alleen als een methode om je stemming te veranderen. Natuurlijk kan het prettig zijn wanneer een gebed of mantra je uit stress, onzekerheid of een emotionele reactie haalt. Maar als je het alleen daarvoor gebruikt, mis je een belangrijk deel.
Ho’oponopono vraagt ook om vertrouwen. Om de bereidheid niet alles vooraf te willen controleren. Om te houden van het leven zoals het zich nu aandient, zonder daarmee te zeggen dat je alles wat gebeurt goed moet vinden.
Dat is een belangrijk verschil.
Accepteren dat iets er nu is, betekent niet dat je het voor altijd moet accepteren. Je kunt van het leven houden en tegelijkertijd iets veranderen. Je kunt een situatie erkennen en toch een grens stellen. Je kunt reinigen en daarna handelen.
Juist die combinatie van loslaten en bewegen maakt Ho’oponopono voor mij zo krachtig.
Maar de vorm waarin we tegenwoordig individueel reinigen, mantra’s gebruiken en met innerlijke programma’s werken, is niet precies dezelfde vorm waarmee Ho’oponopono ooit begon. Om te begrijpen hoe die moderne methode kon ontstaan, moeten we eerst terug naar de familie, de gemeenschap en het herstellen van relaties in het traditionele Ho’oponopono.
4- Traditionele Ho’oponopono
Ho’oponopono begon niet als individuele zelfhulpmethode. In de traditionele Hawaiiaanse vorm draaide het vooral om de familie en de gemeenschap. Wanneer relaties verstoord raakten, een conflict bleef doorsudderen of er binnen de familie iets niet meer pono was, kwam men bij elkaar om het weer recht te zetten.
Het doel was niet winnen, gelijk krijgen of bepalen wie de schuldige was. Het doel was herstel van harmonie.
Samen rechtzetten wat niet meer klopt
Zo’n bijeenkomst werd geleid door een ouder familielid of iemand met voldoende gezag en ervaring om het proces te begeleiden. Wanneer een familie er zelf niet uitkwam, werd hulp gezocht bij een ervaren buitenstaander.
In het proces kregen verschillende onderdelen een plaats:
- gebed;
- gesprek;
- het openlijk benoemen van wat er was gebeurd;
- erkenning en berouw;
- wederzijdse vergeving;
- herstel van de relaties.
Eerlijkheid was daarbij essentieel. Problemen werden niet netjes onder het tapijt geschoven omdat het gesprek ongemakkelijk werd. Juist wat tussen mensen in was komen te staan, moest zichtbaar worden.
Wanneer emoties, oude pijn en verwijten het gesprek overnamen, werd er ruimte gemaakt voor stilte en zelfreflectie. Niet om het probleem te ontwijken, maar om te voorkomen dat iedereen opnieuw vanuit dezelfde pijn reageerde.
Ook daarin herken je iets wat nog steeds belangrijk is binnen Ho’oponopono: eerst stoppen met automatisch reageren voordat er werkelijk iets kan worden rechtgezet.
Vergeven en loslaten
Na het bespreken van het probleem volgden erkenning, berouw en wederzijdse vergeving. Die vergeving was geen snel uitgesproken formule om van het ongemak af te zijn. Ze moest oprecht zijn. Wanneer iemand daar nog niet aan toe was, kreeg het proces tijd.
Daarna werd losgelaten wat tussen de betrokkenen in was komen te staan. Het verleden hoefde niet vergeten te worden, maar het hoefde de relatie ook niet eindeloos gevangen te houden.
Het traditionele proces werd uiteindelijk gezamenlijk afgesloten, vaak met een maaltijd. Dat lijkt misschien een klein detail, maar het zegt eigenlijk veel. Mensen gingen niet alleen uit elkaar nadat het probleem besproken was; ze kwamen opnieuw samen nadat het was rechtgezet.
Dat is een andere wereld dan de manier waarop veel mensen Ho’oponopono tegenwoordig kennen. Geen vier zinnetjes die je alleen op de bank herhaalt, maar mensen die elkaar aankijken, spreken, luisteren, erkennen, vergeven en hun onderlinge verhouding herstellen.
En juist daar begint een van de belangrijkste veranderingen in de geschiedenis van Ho’oponopono. Want in de twintigste eeuw ontstond de vraag of dit proces van reinigen en herstellen ook door één persoon kon worden toegepast, zonder dat alle andere betrokkenen aanwezig waren.
Daarmee komen we bij de vrouw die Ho’oponopono voorgoed zou veranderen: Morrnah Nalamaku Simeona.
5- Ho’oponopono toepassen volgens Morrnah Simeona...
De grote omslag van traditioneel Ho’oponopono naar de vorm die we tegenwoordig veel beter herkennen, begint bij Morrnah Nalamaku Simeona. Zij ontwikkelde in de twintigste eeuw Self I-Dentity through Ho’oponopono, meestal afgekort tot SITH.
Daarmee verdween de familie niet uit Ho’oponopono, maar het proces werd wel veel individueler. Je hoefde niet langer te wachten tot alle betrokkenen bereid waren om samen rond de tafel te gaan zitten. Je kon zelf beginnen met reinigen.
Dat veranderde veel.
A- Van familieproces naar individuele reiniging
In traditioneel Ho’oponopono kwamen mensen samen om een verstoorde relatie te herstellen. Bij Simeona verschoof een belangrijk deel van het werk naar binnen. Het probleem dat je buiten jezelf ervaart, wordt ook een uitnodiging om te onderzoeken wat er in jou wordt geraakt en wat daar gereinigd mag worden.
Daarmee werd Ho’oponopono behalve een methode voor verzoening ook een spirituele weg naar persoonlijke groei en bevrijding.
Simeona werkte daarbij vanuit een spiritueel wereldbeeld waarin de mens niet losstaat van zijn familie, voorouders, relaties en alles waarmee hij verbonden is. Herinneringen, oude verbindingen en ervaringen werken door totdat zij gereinigd en losgelaten worden.
Je hoeft daarvoor niet altijd precies te begrijpen waar een probleem ooit begonnen is. Het rationeel denken hoeft niet eerst het hele verhaal op te lossen.
Je begint waar je bent.
Met wat zich nu aandient.
En je reinigt.
B- De wet van oorzaak en gevolg
Een belangrijk uitgangspunt binnen Simeona's methode is oorzaak en gevolg. Wat wij vandaag ervaren staat niet altijd op zichzelf. Er zijn herinneringen, handelingen, relaties en oude verbindingen die een spoor achterlaten en zich opnieuw laten voelen.
Binnen haar spirituele visie reikt dat verder dan alleen dit leven. Ook voorouders en vorige levens krijgen daarin een plaats. Karma is dan geen straf die ergens van buitenaf wordt uitgedeeld, maar een beweging van oorzaak en gevolg die blijft doorwerken zolang de oorspronkelijke verbinding niet is gereinigd.
Daarom richt het reinigen zich niet alleen op de zichtbare situatie.
Je hebt bijvoorbeeld ruzie met iemand. Je kunt blijven proberen uit te zoeken wie gelijk heeft en wie begon. Maar Ho’oponopono stelt een andere vraag: wat wordt hier in mij opnieuw geraakt?
- Misschien boosheid.
- Angst.
- Een oud gevoel van afwijzing.
- De neiging om jezelf te verdedigen.
- Of iets waarvoor je helemaal geen woorden hebt.
Daar begint het reinigen.
In Simeona's methode speelt de Goddelijke Schepper daarbij een centrale rol. Jij doet jouw deel door verantwoordelijkheid te nemen, om vergeving te vragen, te reinigen en los te laten. Daarna hoef je niet zelf te bepalen hoe alles opgelost moet worden.
Je laat het over.
Dat is ook de diepere betekenis van de woorden:
“En het is volbracht.”
Niet: ik heb persoonlijk alles gerepareerd.
Maar: ik heb gedaan wat aan mij is. Nu laat ik los.
Binnen deze spirituele werkelijkheid wordt wat niet meer nodig is gereinigd en getransmuteerd. Negatieve verbindingen, herinneringen en energieën hoeven niet eindeloos opnieuw dezelfde beweging te veroorzaken. Er ontstaat ruimte waarin iets nieuws binnen kan komen.
Niet vanuit controle, maar vanuit inspiratie.
C- Morrnahs gebed
Morrnah reinigde voortdurend. Haar gebed geeft mooi weer hoe breed dat reinigen binnen haar methode wordt opgevat: niet alleen jijzelf, maar ook familie, relaties, voorouders en alles wat met een situatie verbonden is worden in het proces meegenomen.
Je hoeft het gebed niet haastig uit te spreken. Laat de woorden binnenkomen. Sta even stil bij wat je zegt en voel wat er in je gebeurt terwijl je ze herhaalt.
Het Ho’oponopono-gebed van Morrnah
" Goddelijke Schepper, vader, moeder, kind als één. Wanneer ik, (je naam en achternaam), mijn familie, relaties en voorouders u in gedachten, woorden, daden en acties hebben beledigd, vanaf het begin van onze schepping tot aan nu, dan vraag ik u om vergiffenis.....
Reinig, zuiver, laat los, verbreek en snijd door al deze ongewenste energieën en trillingen die we hebben geschapen, verzameld en geaccepteerd, vanaf het begin van onze schepping tot aan nu.
Transmuteer alstublieft al deze negatieve, ongewenste energieën naar puur, wit licht.
We zijn vrij en het is volbracht...."
Je hoeft zo'n gebed voor mij niet te behandelen alsof ieder woord voor eeuwig vastligt. Juist wanneer je ermee werkt, ontdek je welke woorden werkelijk iets in jou raken. Daarom heb ik er door de jaren heen ook mijn eigen vorm aan gegeven.
Mijn persoonlijke variant
" Goddelijke Schepper, vader, moeder, kind als één. Wanneer ik ……… (je naam en achternaam), mijn DNA, mijn Goddelijke cel, mijn voorouders, mijn wereld en mijn universum u in woord, daad, gedachte of gebaar vanaf het begin van onze schepping tot aan nu hebben beledigd op het gebied van ………, dan bied ik daarvoor mijn excuses aan en vraag ik om vergiffenis.
Dat op deze manier al deze negatieve energie, trillingen, herinneringen, ervaringen, angsten, blokkades en weerstanden worden gereinigd, gezuiverd, geheeld, losgelaten, weggesneden en opgelost en dat al deze ongewenste energieën worden getransmuteerd naar puur licht.
We zijn vrij.
*En het is volbracht....."
Maak gerust je eigen versie. Niet om voortdurend aan de methode te sleutelen, maar om woorden te gebruiken die voor jou werkelijk leven. Een gebed dat je alleen maar opzegt omdat je het uit je hoofd hebt geleerd, is iets anders dan woorden die je bewust uitspreekt terwijl je daadwerkelijk reinigt.
Morrnah Simeona zette daarmee een enorme stap. Ho’oponopono hoefde niet langer uitsluitend plaats te vinden tussen mensen die samenkwamen om iets recht te zetten. Het reinigen werd iets wat je voortdurend zelf kon doen, midden in het leven.
Een van haar leerlingen zou die individuele beweging vervolgens nog veel verder naar voren halen. Hij legde steeds sterker de nadruk op herinneringen, programma’s, volledige verantwoordelijkheid, reinigen en de staat van nul.
Zijn naam was Ihaleakala Hew Len.
6- Dr. Hew Len en Ho’oponopono in de 21e eeuw
Ihaleakala Hew Len ontmoette Morrnah Simeona in 1982, werd door haar opgeleid en begon later samen met haar Self I-Dentity through Ho’oponopono te onderwijzen. Na haar overlijden zette hij het werk voort en werd hij uiteindelijk een van de bekendste gezichten van het moderne Ho’oponopono.
Bij Hew Len komt een aantal ideeën heel sterk naar voren: herinneringen die zichzelf blijven herhalen, reinigen, inspiratie, volledige verantwoordelijkheid en de zero state.
Het probleem zit volgens deze manier van kijken niet alleen in de persoon, gebeurtenis of situatie waar je op dat moment mee worstelt. Wat je ervaart raakt ook iets in jou.
- Een herinnering.
- Een oud programma.
- Een verwachting.
- Een emotionele reactie.
En precies dáár kun je reinigen.
A- Herinneringen of inspiratie
Binnen deze vorm van Ho’oponopono beweegt ons bewustzijn steeds tussen twee belangrijke toestanden: herinneringen die zich herhalen en inspiratie die vanuit de leegte ontstaat.
Een herinnering hoeft daarbij niet alleen een bewust beeld uit het verleden te zijn. Het begrip is veel breder. Het gaat om opgeslagen informatie die opnieuw wordt afgespeeld en daardoor onze waarneming, emoties en reacties kleurt.
Je kent het waarschijnlijk wel. Iemand zegt wat en je voelt onmiddellijk irritatie. Er gebeurt iets kleins en ineens zit je midden in een oude angst. Je weet rationeel dat de huidige situatie niet hetzelfde is als vroeger, maar je reageert alsof dat wel zo is.
Het programma draait alweer.
Ho’oponopono probeert dat programma niet eindeloos te analyseren. Je reinigt wat zich aandient zodat het niet automatisch hoeft te bepalen wat er daarna gebeurt.
Daarmee ontstaat ruimte voor inspiratie.
B- De Zero State
Die ruimte wordt binnen Self I-Dentity through Ho’oponopono de staat van nul genoemd: Zero State
Nul betekent niet dat je hersenen leeg worden of dat je ineens nergens meer aan denkt. Het verwijst naar een toestand waarin een oude herinnering of een bestaand programma niet langer bepaalt wat het volgende moment moet worden.
Je weet het even niet.
En juist dat niet-weten is belangrijk.
Want zolang je oude programma het antwoord al klaar heeft, bestaat er weinig ruimte voor iets werkelijk nieuws. Je reageert zoals je gisteren reageerde, vanuit dezelfde overtuiging, angst, verwachting of behoefte aan controle.
Door te reinigen maak je ruimte.
Niet om zelf zo snel mogelijk een betere gedachte in dat gat te stoppen, maar om te luisteren naar wat er verschijnt.
- Een idee.
- Een ingeving.
- Een onverwachte mogelijkheid.
- Een andere reactie.
- Of gewoon stilte.
Binnen Ho’oponopono noemen we dat inspiratie.
C- Het bekende verhaal over het psychiatrische ziekenhuis
Geen verhaal heeft waarschijnlijk zoveel bijgedragen aan de bekendheid van Hew Len als zijn werk met psychiatrische patiënten in Hawaii.
Het verhaal gaat dat hij werkte met een afdeling waar zwaar psychiatrische patiënten verbleven en waar de omstandigheden voor zowel patiënten als medewerkers bijzonder moeilijk waren. Hew Len zou niet voornamelijk met de patiënten zelf hebben gewerkt, maar vanuit zijn eigen verantwoordelijkheid hebben gereinigd terwijl hij hun dossiers bestudeerde.
Daarbij stelde hij zichzelf in essentie de vraag:
“Wat gebeurt er in mij waardoor ik dit nu ervaar, en wat kan ik in mijzelf reinigen?”
Volgens het verhaal veranderde de afdeling gedurende de jaren daarna sterk. Patiënten werden rustiger, medewerkers voelden zich veiliger en uiteindelijk konden steeds meer patiënten de afdeling verlaten.
Het is een buitengewoon verhaal en het heeft miljoenen mensen kennis laten maken met Ho’oponopono. Tegelijkertijd is de precieze gang van zaken niet onafhankelijk zo uitvoerig gedocumenteerd dat we ieder detail als vaststaand historisch feit kunnen behandelen.
Maar het verhaal laat wel perfect zien hoe radicaal Hew Len het begrip verantwoordelijkheid toepaste.
Hij vroeg niet eerst:
Wie heeft dit probleem veroorzaakt?
Hij vroeg:
Wat kan ik reinigen nu dit probleem in mijn ervaring aanwezig is?
En daarmee komen we bij misschien wel het meest eenvoudige gereedschap dat tegenwoordig met zijn vorm van Ho’oponopono wordt verbonden.
D- De vier zinnetjes
Vier korte zinnen zijn wereldwijd vrijwel synoniem geworden met modern Ho’oponopono:
- Het spijt me.
- Vergeef me alsjeblieft.
- Ik hou van je.
- Dank je wel.
Je hoeft het niet ingewikkeld te maken. Je hoeft tijdens het reinigen ook niet voortdurend precies te bedenken tegen wie je ze zegt.
Je herhaalt ze.
En je reinigt.
De kracht zit voor mij juist in die eenvoud. Wanneer je midden in boosheid, angst, piekeren of verdriet zit, heeft je kritsich denken vaak al honderd verklaringen klaar. Door dezelfde paar woorden te herhalen, stap je uit dat voortdurende verhaal.
De woorden krijgen daarbij ieder hun eigen beweging.
- Het spijt me — ik erken dat dit in mijn ervaring aanwezig is.
- Vergeef me — ik ben bereid mijn verbinding met dit oude programma los te laten.
- Ik hou van je — ik breng liefde naar datgene waartegen ik misschien al die tijd gevochten heb.
- Dank je wel — ik vertrouw erop dat het reinigen plaatsvindt en laat de uitkomst los.
Je mag de zinnen in iedere volgorde gebruiken en zo vaak herhalen als voor jou nodig is. Soms gebruik ik zelfs alleen “Ik hou van je”. Vooral wanneer iets wat iemand zegt verdriet, irritatie of pijn in mij oproept, helpt die ene zin mij om niet onmiddellijk terug te vallen in mijn eerste reactie.
Mijn persoonlijke Ho’oponopono-mantra
Door de jaren heen heb ik een persoonlijke variant gemaakt:
- Stop.
- Het spijt me.
- Vergeef me.
- Ik hou van je.
- Dank je wel.
- Het is volbracht en we zijn vrij.
Het belangrijkste woord dat ik eraan heb toegevoegd staat helemaal vooraan:
Stop.
Dat woord is mijn pattern crusher.
Het markeert het moment waarop ik besef dat er iets in mij is gaan draaien wat ik niet automatisch verder wil voeden. Ik stop de beweging, spreek vervolgens de vier zinnen uit en sluit af met “Het is volbracht en we zijn vrij.”
Daarmee loopt het reinigen eigenlijk precies door de vier stappen die we eerder zagen:
stoppen → reinigen → ruimte maken → iets anders doen
Maar juist hier verschijnt ook het meest uitdagende onderdeel van Hew Lens manier van kijken. Want als jij reinigt wat in jouw ervaring verschijnt, hoeveel verantwoordelijkheid neem je daar dan eigenlijk voor?
Bij Hew Len is het antwoord radicaal: 100%. verantwoordelijkheid
7- 100% verantwoordelijkheid
100% verantwoordelijkheid is waarschijnlijk een van de meest uitdagende principes binnen Moderne Ho’oponopono.
Het betekent dat je verantwoordelijkheid neemt voor alles wat in jouw ervaring verschijnt. Ook wanneer jij een gebeurtenis niet hebt veroorzaakt. Ook wanneer een ander zich verkeerd gedraagt. Ook wanneer je te maken krijgt met iets waar je geen directe controle over hebt.
Dat klinkt radicaal.
En dat is het ook.
Maar verantwoordelijkheid is iets anders dan schuld.
A - Verantwoordelijkheid is geen schuld
Als iemand jou slecht behandelt, betekent 100% verantwoordelijkheid niet dat jij verantwoordelijk bent voor het gedrag van die ander. Als iemand liegt, geweld gebruikt of een grens overschrijdt, blijft die persoon verantwoordelijk voor zijn eigen handelen.
Ho’oponopono stelt een andere vraag.
Wat gebeurt er nu in mij?
- Misschien voel je boosheid, angst, stress of verdriet.
- Misschien wordt een oude pijn geraakt.
- Misschien schiet je onmiddellijk in de verdediging.
- Misschien merk je dat een beperkende overtuiging opnieuw wordt geactiveerd.
Daar ligt jouw verantwoordelijkheid.
Niet bij het ontkennen van wat de ander doet, maar bij wat er vanaf dat moment in jouw bewustzijn gebeurt.
Je kunt de ander niet altijd veranderen.
Je kunt wel reinigen wat er in jou wordt geraakt.
B - Alles wat jou raakt wordt een ingang naar...
Dat maakt 100% verantwoordelijkheid zo krachtig.
Normaal zoeken we de oplossing vaak eerst buiten onszelf. De ander moet veranderen. De situatie moet verdwijnen. Het verleden had anders moeten lopen. Iemand moet eindelijk begrijpen wat hij ons heeft aangedaan.
Soms is daar ook werkelijk iets nodig. Een gesprek. Een grens. Afstand. Hulp. Een besluit.
Maar voordat je handelt, kun je eerst reinigen.
Stel dat iemand tijdens een gesprek iets zegt waardoor je je onmiddellijk afgewezen voelt. Je eerste reactie is misschien boos worden, jezelf verdedigen of dichtklappen.
Op dat moment kun je denken:
Stop.
Niet omdat het gedrag van de ander ineens goed is.
Maar omdat jij niet automatisch hetzelfde oude programma wilt blijven afspelen.
Je reinigt.
En daardoor ontstaat er ruimte tussen wat er gebeurt en wat jij daarna doet.
Misschien ontdek je vanuit die ruimte iets over jezelf. Misschien zie je dat dezelfde angst al veel langer meespeelt. Misschien ontstaat er meer zelfkennis. Misschien voel je ineens heel duidelijk dat je een grens wilt stellen.
Dat laatste is belangrijk.
100% verantwoordelijkheid betekent niet dat je passief wordt.
Het betekent juist dat je stopt met je eigen kracht volledig afhankelijk te maken van wat een ander wel of niet doet.
C - Van ondergaan naar kiezen...
Daar komt de pattern crusher opnieuw terug.
Zolang je automatisch reageert, bepaalt het oude programma de richting. Het ene moment veroorzaakt het volgende en voor je het weet zit je opnieuw in dezelfde ruzie, dezelfde twijfel of dezelfde innerlijke strijd.
Reinigen onderbreekt die keten.
Daardoor verschuift je focus van:
“Waarom doet die ander mij dit aan?”
naar:
“Wat gebeurt er nu in mij en wat wil ik hiermee doen?”
Dat is geen truc om moeilijke omstandigheden positief te maken. Het is een verschuiving van automatische reactie naar keuze.
En precies daar ontstaat persoonlijke groei.
Je hoeft niet meer te wachten tot de hele buitenwereld meewerkt voordat jij iets anders kunt doen. Je begint bij het enige punt waar je daadwerkelijk kunt beginnen: bij jezelf.
Van daaruit verschijnt vaak ook de aangrenzende mogelijkheid. Niet noodzakelijk de perfecte oplossing, maar wel iets wat je een moment eerder nog niet zag.
Een ander antwoord.
Een grens.
Een gesprek.
Loslaten.
Weglopen.
Iemand vergeven.
Iets opnieuw proberen.
Of simpelweg besluiten dat je vandaag niet opnieuw meegaat in hetzelfde oude verhaal.
D - Verantwoordelijkheid maakt ruimte voor inspiratie
Daarom gaat 100% verantwoordelijkheid uiteindelijk niet over steeds harder je best doen om alles te controleren.
Het tegenovergestelde gebeurt.
Je neemt verantwoordelijkheid voor jouw deel, je reinigt en vervolgens laat je los wat niet van jou is.
Dat opent opnieuw de ruimte voor inspiratie.
Je hoeft niet vanuit angst of stress onmiddellijk te bepalen wat de oplossing moet zijn. Eerst haal je het oude programma uit de bestuurdersstoel. Daarna kijk je wat er overblijft.
Soms ontstaat rust.
Soms helderheid.
Soms flow.
Soms een aangrenzende mogelijkheid.
En soms verschijnt er gewoon één kleine volgende stap.
Dat is genoeg.
Want zodra je 100% verantwoordelijkheid neemt voor wat er in jou gebeurt, verandert ook de betekenis van reinigen. Het is niet langer iets wat je alleen doet wanneer er een groot probleem ontstaat. Het wordt iets wat je gedurende de dag steeds opnieuw kunt gebruiken.
En precies daarom zijn de grotere Ho’oponopono-gebeden zo interessant: ze geven je een manier om niet alleen één losse reactie, maar een hele situatie bewust mee te nemen in het reinigen.
8- De Grote Ho’oponopono Meditatie
De vier zinnen van Ho’oponopono zijn ideaal wanneer je midden in een situatie merkt dat een oud programma wordt geactiveerd. Je stopt, reinigt en maakt ruimte.
Maar soms wil je niet alleen één reactie onderbreken. Soms herken je een patroon dat al veel langer door je leven loopt.
Piekeren bijvoorbeeld.
Of angst, stress, uitstelgedrag, zelfsabotage, moeite met grenzen stellen, een negatief zelfbeeld, weinig eigenwaarde, gebrek aan zelfvertrouwen of beperkende overtuigingen die steeds opnieuw hetzelfde verhaal vertellen.
Voor zulke diepere patronen gebruik ik graag het Grote Ho’oponopono Gebed.
Een uitgebreide pattern crusher
Het Grote Gebed is voor mij een uitgebreide pattern crusher. Je kiest vooraf bewust het patroon waaraan je wilt werken en vult dat tijdens het gebed zelf in.
Daar zit een belangrijk verschil met de korte mantra.
Bij de vier zinnen reageer je vaak op iets wat nú gebeurt:
“Stop. Daar ga ik weer.”
Bij het Grote Gebed neem je juist een terugkerend patroon als onderwerp.
Bijvoorbeeld:
mijn voortdurende piekeren;
mijn angst om fouten te maken;
stress rondom mijn werk;
mijn uitstelgedrag;
mijn neiging tot zelfsabotage;
mijn moeite met grenzen stellen;
mijn negatieve zelfbeeld;
mijn gebrek aan eigenwaarde of zelfvertrouwen;
een beperkende overtuiging die steeds terugkomt.
Je hoeft vervolgens niet eindeloos te analyseren waarom dat patroon bestaat.
Dat is juist niet de bedoeling.
Je benoemt het.
Je brengt je aandacht ernaartoe.
En daarna begin je te reinigen.
Van reinigen naar meditatie
Doordat het Grote Gebed langer duurt dan de vier zinnen, gebeurt er iets interessants. Je bent langere tijd niet bezig met het normale verhaal rondom je probleem.
Bij piekeren stop je bijvoorbeeld met het ene piekeronderwerp na het andere volgen. Je aandacht gaat naar het gebed, de woorden, je ademhaling en het reinigen.
Daardoor verliest de automatische mentale lus zijn vanzelfsprekendheid.
Hoe langer je in het ritueel blijft, hoe meer het reinigen richting meditatie beweegt. Niet doordat je probeert nergens meer aan te denken, maar doordat je steeds opnieuw uit het oude patroon stapt en terugkeert naar dezelfde woorden en dezelfde intentie.
Langzaam ontstaat er meer innerlijke stilte.
En in die stilte ontstaat ruimte.
Kies vooraf waar je aan wilt werken
Voordat je begint, bepaal je daarom heel bewust welk patroon je wilt reinigen.
Maak het niet onnodig ingewikkeld.
Niet:
“Ik wil alles oplossen wat er in mijn leven niet goed gaat.”
Maar bijvoorbeeld:
“Ik wil werken aan mijn angst om afgewezen te worden.”
Of:
“Ik wil mijn patroon van uitstelgedrag reinigen.”
Of simpelweg:
“Piekeren.”
Juist omdat er in het gebed een open plek zit waar je dit onderwerp zelf invult, kun je dezelfde opname steeds opnieuw gebruiken voor verschillende patronen.
Het gebed verandert niet.
Het onderwerp waarop je reinigt wel.
Zo gebruik ik het Grote Ho’oponopono Gebed
Zoek een rustige plek waar je minimaal twintig minuten niet gestoord wordt. Je kunt het gebed zelf inspreken en later via je telefoon beluisteren. Spreek rustig en langzaam en laat voldoende stiltes vallen.
Bepaal voordat je begint wat je wilt reinigen.
Daarna begin je met bewust ademhalen:
Adem 7 tellen in door je neus.
Houd je adem 7 tellen vast.
Adem 7 tellen uit door je mond.
Adem vervolgens 7 tellen niet.
Begin opnieuw.
Herhaal deze cyclus minimaal zeven keer.
Wat een krachtige aanvulling kan zijn, is om zoveel mogelijk spieren in je lichaam stevig aan te spannen bij het inademen, vast te houden en weer los te laten tijdens de uitademing.
Doe dit alleen op een manier die prettig voor je voelt. Het gaat niet om presteren met je ademhaling, maar om aandacht, lichaamsbewustzijn en het bewust verlaten van je normale automatische toestand.
Daarna begint het gebed.
Het Grote Ho’oponopono Gebed
“Ik ben de IK … IK kom voort uit de leegte in het licht… Ik ben die leegte…Die leegte voorbij alle bewustzijn … De ik, de ID, het al …
Ik trek mijn boog van de regenbogen over de wateren …. De doorlopende eenheid van geesten met materie …. Ik ben de onaantastbare, onzichtbare wind… Het ondefinieerbare atoom van de schepping …. Ik ben de IK ….
Goddelijke schepper, Creatieve intelligentie, vader, moeder, kind als 1 … vindt alstublieft de oorsprong van mijn gevoelens en gedachten van angst over:
………………….
Neem elk niveau, gebied, aspect, laag van mijn wereld naar deze oorsprong … analyseer het en los het perfect op met GODS waarheid en liefde …
Kom door alle gevoelens van tijd en eeuwigheid heen … Genees alle gebeurtenissen… en wat daaruit voortgevloeid is… gebaseerd op die oorsprong …
Doe het alstublieft volgens Gods wil… totdat ik in het NU ben… gevuld met licht en waarheid …
Gods vrede en liefde, vergeving van mezelf voor mijn verkeerde waarnemingen … vergeving van elke persoon, plaats, omstandigheid en gebeurtenis die hieraan heeft bijgedragen, aan deze gevoelens en gedachten …
Vrede zij met u … al mijn vrede … de vrede die ik is … de vrede die ik ben is … de vrede voor altijd … nu en altijd en eeuwig … mijn vrede geef ik u … mijn vrede laat ik u … Niet de vrede van de wereld … maar alleen mijn vrede … de vrede van IK … Het spijt me …Vergeef me … Ik hou van je … Dank je wel …
We zijn vrij en het is volbracht………
Na “het is volbracht” wacht je tien tellen en begin je opnieuw.
Spreek het gebed vier keer uit.
Laat daarna ook werkelijk los
Na de laatste ronde blijf je met gesloten ogen zitten.
Je hoeft niets meer op te lossen.
Voel hoe je verbonden bent met de onbegrensde wereld om je heen, hoe je deel bent en deel uitmaakt van dat grote grenzeloze energieveld dat vanaf jou reikt tot aan alle miljarden melkwegstelsels om ons heen.
Blijf daar nog even.
Geen analyse.
Geen controle.
Geen nieuwe poging om te bedenken wat er nu moet gebeuren.
Je hebt het patroon benoemd, je hebt gereinigd en je hebt losgelaten.
Dat laatste is minstens zo belangrijk als het gebed zelf. Wanneer je direct daarna opnieuw gaat controleren of het al gewerkt heeft, stap je gemakkelijk weer terug in hetzelfde mentale programma.
Laat het dus even met rust.
Soms merk je het verschil tijdens het gebed. Soms later, wanneer dezelfde situatie opnieuw verschijnt en je ontdekt dat je er anders op reageert. Het oude patroon dat vroeger automatisch begon, krijgt niet meer vanzelfsprekend het laatste woord.
En het Grote Gebed is niet de enige manier om zo'n patroon te onderbreken. Soms werkt juist een kortere, lichamelijke of schrijvende techniek beter. Daarom kijken we nu naar nog twee manieren van reinigen: de Kleine Dood en Clean Sheet.
9- Meer Ho’oponopono technieken
Moderne Ho’oponopono stopt natuurlijk niet wanneer je een gebed hebt uitgesproken. Reinigen doe je gedurende de dag, telkens wanneer je merkt dat een oud programma, een emotie of een automatische reactie wordt geactiveerd.
Toch zijn er momenten waarop je bewust wat meer tijd wilt nemen. Misschien zit je hoofd vol, blijf je piekeren, voel je veel stress of merk je dat een bepaald patroon steeds opnieuw terugkomt.
Dan gebruik ik graag een van deze drie technieken. Ze doen eigenlijk alle drie hetzelfde: ze onderbreken het bestaande patroon en maken ruimte voor reinigen. Alleen de ingang verschilt.
A- Kleine Dood
De Kleine Dood begint bij je ademhaling en je lichaam.
Dat maakt deze oefening vooral prettig wanneer je merkt dat je hoofd maar blijft doorgaan. Je interne dialoog draait op volle snelheid, emoties lopen op of je voelt spanning en stress door je hele lichaam.
In plaats van daar nog meer gedachten tegenover te zetten, verschuif je je aandacht volledig naar je ademhaling.
Je doet het als volgt:
Adem 7 tellen rustig in door je neus.
Houd je adem 7 tellen vast.
Adem 7 tellen uit door je mond.
Wacht vervolgens 7 tellen voordat je opnieuw inademt.
Herhaal deze cyclus zeven keer.
Je kunt tijdens het inademen tegelijkertijd zoveel mogelijk spieren in je lichaam aanspannen, de spanning even vasthouden en bij het uitademen alles weer loslaten. Daardoor krijgt de oefening ook een sterk lichamelijk karakter.
Je bent even niet bezig met het probleem, de ruzie, de angst of de gedachte die vijf minuten geleden nog al je aandacht opeiste. Je aandacht zit bij tellen, ademen, aanspannen en loslaten.
Het patroon wordt onderbroken.
Daarna kun je reinigen met de vier zinnen of simpelweg even in de ontstane innerlijke stilte blijven.
De Kleine Dood is daarmee voor mij een lichamelijke pattern crusher. Vooral wanneer je merkt dat denken je niet verder helpt, kan het lichaam een heel andere ingang bieden.
Forceer de ademhaling trouwens nooit. Als zeven tellen vasthouden onprettig voelt of je duizelig wordt, maak je de intervallen korter of stop je ermee. Het gaat om aandacht en bewustzijn, niet om een ademrecord.
B- Clean Sheet
Clean Sheet werkt precies de andere kant op.
Bij de Kleine Dood stap je tijdelijk uit je gedachten. Bij Clean Sheet geef je ze juist alle ruimte om naar buiten te komen.
Pak een paar lege vellen papier en schrijf ongeveer vijftien minuten achter elkaar over het onderwerp waar je mee zit.
Schrijf alles op wat verschijnt, bijvoorbeeld:
boosheid, angst of frustratie;
schaamte, verdriet of verwijten;
beperkende overtuigingen;
zelfkritiek;
herinneringen die steeds terugkomen;
gedachten waar je normaal liever niet naar kijkt.
Niet netjes.
Niet verstandig.
Niet spiritueel.
En vooral niet censureren.
Je hoeft niemand het papier ooit te laten lezen. Juist daardoor hoef je jezelf ook niet mooier voor te doen dan je je op dat moment voelt.
Stel dat je steeds tegen hetzelfde uitstelgedrag aanloopt. Begin dan bijvoorbeeld met:
“Ik stel dit iedere keer uit omdat…”
En blijf schrijven.
Misschien kom je terecht bij faalangst. Misschien bij perfectionisme. Misschien ontdek je dat je helemaal geen zin hebt in wat je jezelf hebt opgelegd. Misschien verschijnt er een oude overtuiging over je zelfbeeld of zelfvertrouwen.
Ga niet zoeken naar het juiste antwoord.
Laat verschijnen wat verschijnt.
Daarmee haal je iets wat normaal als interne dialoog door je hoofd blijft draaien letterlijk naar buiten. Wat eerst één grote onzichtbare kluwen was, staat nu voor je op papier.
Daarna reinig je.
Gebruik het Ho’oponopono-gebed of de vier zinnen en richt het reinigen op alles wat tijdens het schrijven naar boven is gekomen.
Wanneer je klaar bent, verscheur je het papier.
Zelf vind ik verbranden ook krachtig, mits je dat natuurlijk veilig doet. Niet omdat vuur magisch noodzakelijk is, maar omdat je daarmee een duidelijk einde markeert:
dit hoef ik niet opnieuw mee te nemen.
Schrijven.
Reinigen.
Loslaten.
En daarna weer verder.
C- De Ho’oponopono bodyscan
Soms weet je helemaal niet precies wat er speelt.
Je weet alleen dat je iets voelt.
Dat kan bijvoorbeeld zijn:
druk op je borst;
een knoop in je maag;
spanning rond je kaken;
onrust in je benen;
zwaarte in je schouders;
warmte, kou of tintelingen;
een plek in je lichaam die voortdurend je aandacht trekt.
Dan hoef je niet onmiddellijk uit te zoeken welk verhaal daarbij hoort.
Je kunt ook het lichaam zelf als ingang gebruiken.
De Ho’oponopono bodyscan combineert lichaamsbewustzijn, zelfobservatie en reinigen.
Ga rustig zitten of liggen en sluit je ogen. Breng vervolgens langzaam je aandacht door je lichaam. Begin bijvoorbeeld bij je voeten en ga stap voor stap omhoog.
Onderzoek rustig:
Waar voelt mijn lichaam ontspannen?
Waar zit spanning?
Welke plek trekt vanzelf mijn aandacht?
Voel ik ergens druk, warmte, kou, onrust, verkramping of zwaarte?
Je probeert niets te veranderen.
Je observeert.
Wanneer een plek duidelijk naar voren komt, blijf je daar even met je aandacht. Je hoeft niet te bedenken waarom die spanning er zit.
Begin gewoon te reinigen:
Het spijt me.
Vergeef me.
Ik hou van je.
Dank je wel.
Blijf met je aandacht bij die plek terwijl je de zinnen herhaalt.
Je hoeft de spanning niet weg te duwen en je hoeft haar ook niet te dwingen te verdwijnen. Je observeert, reinigt en laat los.
Soms verandert het gevoel tijdens de bodyscan. Soms verplaatst het zich. Soms komt er ineens een emotie, herinnering of gedachte omhoog. En soms gebeurt er vooral heel weinig en merk je alleen dat je rustiger wordt.
Alles is goed.
De kracht van deze oefening zit juist in het feit dat je niet onmiddellijk teruggaat naar analyse. De innerlijke waarnemer krijgt even meer ruimte dan de automatische reactie.
De drie technieken gebruiken daarmee ieder een andere ingang:
Kleine Dood gebruikt ademhaling en lichaam;
Clean Sheet gebruikt schrijven en interne dialoog;
de Ho’oponopono bodyscan gebruikt lichaamsbewustzijn en aandacht.
Je hoeft daar uiteindelijk geen ingewikkeld systeem van te maken. Soms zijn vier zinnen genoeg. Soms helpt een langer gebed. Soms wil je schrijven, ademen of gewoon met gesloten ogen voelen wat er in je lichaam gebeurt.
Het belangrijkste blijft hetzelfde: herkennen wat zich herhaalt, stoppen met het automatisch voeden, reinigen, loslaten en daarna ruimte geven aan wat er voor in de plaats komt.
En misschien is dat uiteindelijk ook de eenvoudigste manier om Ho’oponopono te begrijpen. En hoewel eenvoud een van de belangrijkste kenmerken van Moderne Ho'oponopono blijft, is het toch interesssant om even wat meer de verdieping op te zoeken....
10- Waarom Moderne ho’oponopono ook vanuit wetenschappelijk perspectief werkt...
Ho’oponopono is een spirituele en ervaringsgerichte methode. De wetenschap kan daarom niet bepalen of begrippen als Goddelijke inspiratie, creatieve intelligentie of de zero state werkelijk bestaan zoals ze binnen Ho’oponopono worden ervaren.
Maar verschillende onderdelen van de methode sluiten opvallend goed aan bij processen die wél wetenschappelijk zijn onderzocht.
En vooral één principe springt eruit: Ho’oponopono is een krachtige pattern crusher.
A- Je onderbreekt een automatisch patroon
Veel van wat we denken en doen verloopt automatisch. Een gebeurtenis roept een gedachte op, die gedachte activeert emoties en voor je het weet zit je opnieuw in dezelfde reactie.
Dat zie je bijvoorbeeld bij piekeren. Eén gedachte roept de volgende op en juist doordat je ermee doorgaat, blijft de interne dialoog zichzelf voeden.
Met Ho’oponopono doe je iets fundamenteel anders.
Je stopt.
Je verplaatst je aandacht.
En je begint te reinigen.
Daarmee is het probleem misschien nog niet verdwenen, maar het automatische patroon is wel onderbroken. Er ontstaat ruimte tussen wat er gebeurt en wat jij vervolgens doet.
Dat is precies waarom het woord Stop voor mij zo belangrijk is geworden. Je hoeft op dat moment niet meteen een betere gedachte te bedenken. Eerst verbreek je de oude beweging.
B- Waarom herhaling zo belangrijk is...
Ook het steeds herhalen van dezelfde woorden is interessanter dan het op het eerste gezicht lijkt.
Onderzoek naar het herhalen van mantra's laat zien dat zo'n eenvoudige repetitie helpt om ongewenste gedachten te onderbreken en de aandacht op één punt te richten. In onderzoek naar hersenactiviteit werd bij het stil herhalen van één woord bovendien minder activiteit gevonden in hersengebieden die sterk betrokken zijn bij spontane en zelfgerichte gedachten.
Dat raakt direct aan wat we met Ho’oponopono doen.
Het spijt me.
Vergeef me.
Ik hou van je.
Dank je wel.
Terwijl je deze woorden herhaalt, geef je het oude verhaal tijdelijk minder ruimte. In plaats van opnieuw tien minuten met dezelfde angst, boosheid of beperkende overtuiging in discussie te gaan, breng je je focus steeds terug naar het reinigen.
Herhaling maakt Ho’oponopono daarmee niet oppervlakkig.
De eenvoud is juist een deel van zijn kracht.
C- Ook schrijven, ademhalen en lichaamsbewustzijn helpen de lus doorbreken
Hetzelfde principe zien we terug bij de technieken uit het vorige hoofdstuk.
Bij Clean Sheet verplaats je de stroom van gedachten en emoties vanuit je hoofd naar het papier. Onderzoek naar expressief schrijven laat gemiddeld kleine maar betekenisvolle verbeteringen zien bij onder andere stress en angst. Het effect ontstaat niet noodzakelijk onmiddellijk; in onderzoek worden juist ook veranderingen gevonden die later zichtbaar worden.
Bij de Kleine Dood speelt ademhaling een belangrijke rol. Onderzoek naar gecontroleerde en langzamere ademhaling laat zien dat ademhaling invloed heeft op onze lichamelijke staat en samenhangt met minder stress en angst. Je verandert dus niet alleen waar je aan denkt, maar ook wat er op dat moment in je lichaam gebeurt.
En bij de Ho’oponopono bodyscan verschuift de aandacht opnieuw. In plaats van volledig mee te gaan in het verhaal in je hoofd, ontwikkel je meer lichaamsbewustzijn. Onderzoek naar mindfulness en bodyscans laat zien dat zulke oefeningen vooral het bewust waarnemen van lichamelijke signalen kunnen versterken.
Dat maakt de drie technieken heel verschillend, terwijl ze onder de oppervlakte iets gemeenschappelijks doen.
Je doorbreekt de automatische lus.
Je brengt je aandacht ergens anders naartoe.
Je creëert een andere ervaring.
En vanuit die andere ervaring ontstaat ruimte voor een andere reactie.
Wetenschap en Ho’oponopono ontmoeten elkaar bij het patroon
De wetenschap bewijst daarmee niet het volledige spirituele wereldbeeld van Ho’oponopono. Dat hoeft voor mij ook niet.
Interessanter is dat steeds opnieuw hetzelfde principe zichtbaar wordt.
Herhaling kan ongewenste gedachten onderbreken. Aandacht kan worden verplaatst. Schrijven kan helpen gedachten en emoties anders te verwerken. Ademhaling beïnvloedt onze lichamelijke toestand en lichaamsbewustzijn helpt ons eerder opmerken wat er eigenlijk in ons gebeurt.
En dat brengt ons weer terug bij de kern van Moderne Ho’oponopono:
herkennen wat zich herhaalt, stoppen, reinigen, ruimte maken en vervolgens ontdekken wat er daarna mogelijk wordt.
11 - Tenslotte
Aan het begin schreef ik dat achter de bijzondere naam Ho’oponopono een verrassend eenvoudige spirituele methode schuilgaat. Uiteindelijk komt het steeds terug op dezelfde beweging: herkennen wat zich herhaalt, stoppen, reinigen, ruimte maken en daarna weer verdergaan.
En werkt zoiets eenvoudigs echt? Mijn antwoord blijft: ja. Reinig wanneer iets je raakt, wanneer je vastloopt of wanneer je merkt dat je opnieuw hetzelfde verhaal vertelt. Laat daarna los en kijk wat er ontstaat. En als je alles uiteindelijk terugbrengt tot één enkele zin, blijft voor mij misschien wel de krachtigste over: “Ik hou van jou.”