Stel dat je wakker wordt met een dag waar je eigenlijk geen zin in hebt. Er wacht een moeilijk gesprek, je hebt slecht geslapen en buiten regent het. Nog voordat je bent opgestaan verschijnt de gedachte: dit wordt zo’n dag.
Een paar minuten later voelt het inderdaad als zo’n dag.
Je zou kunnen zeggen dat er niets bijzonders is gebeurd. Je hebt alleen iets gedacht. Huna zou waarschijnlijk juist bij dat woord alleen een vraagteken zetten. Want gedachten, aandacht, verwachting, energie, betekenis en ervaring staan binnen Huna niet los van elkaar. Waar je aandacht naartoe gaat en wat je over een situatie gelooft, heeft invloed op de werkelijkheid zoals jij die beleeft.
Dat betekent niet dat je met je gedachten zomaar de buitenwereld kunt creëren zoals jij dat wilt. Het betekent wel dat de manier waarop je kijkt invloed heeft op wat je ziet, voelt, verwacht en vervolgens doet.
Andere gedactten
Een andere realiteit
En daardoor ook een andere manier om naar jezelf te kijken.
Huna vraagt niet alleen: wat wil je veranderen? De vraag gaat dieper:
Wat kan er veranderen wanneer je anders leert kijken, je aandacht anders richt en anders omgaat met de kracht die je al hebt?
1. Wat is Huna?
Huna is een moderne spirituele en praktische filosofie die sterk gebruikmaakt van Hawaiiaanse en Polynesische begrippen. Een van de bekendste hedendaagse vormen is verbonden met Serge Kahili King. Binnen zijn Huna vinden we onder andere zeven principes, verschillende aspecten van het zelf en verschillende manieren om naar de werkelijkheid te kijken.
Het woord huna kan in het Hawaiiaans onder meer verwijzen naar iets verborgens of geheims. Binnen moderne Huna kreeg het de betekenis van een spirituele en praktische wijsheid waarmee mensen hun ervaring en hun verhouding tot de werkelijkheid proberen te beïnvloeden.
Daar is meteen een belangrijke nuance bij nodig. Huna wordt regelmatig voorgesteld als een eeuwenoude geheime Hawaiiaanse leer die rechtstreeks uit het oude Hawaii is overgeleverd. Historisch ligt dat ingewikkelder. Max Freedom Long ontwikkelde in de twintigste eeuw een eigen Huna-systeem op basis van zijn onderzoek en interpretaties. Serge Kahili King hanteert een andere vorm van Huna en verbindt die met de Kahili-familietraditie.
We hoeven Huna daardoor niet af te wijzen. We moeten alleen twee vragen uit elkaar houden.
- Is moderne Huna hetzelfde als de oorspronkelijke traditionele Hawaiiaanse spiritualiteit?
- Kunnen de ideeën en oefeningen van moderne Huna interessant zijn voor spirituele en persoonlijke ontwikkeling?
Voor Droomkracht is vooral die tweede vraag interessant.
En zodra we die stellen, gaat er een bijzondere wereld open.
2. Welke zeven principes vormen het hart van moderne Huna?
Serge Kahili King heeft Huna samengevat in zeven principes. Het zijn geen zeven losse technieken die je één voor één moet afwerken. Je kunt ze beter zien als zeven verschillende lenzen waardoor je naar dezelfde ervaring kunt kijken.
- Ike — de wereld is wat je denkt dat zij is.
- Kala — er zijn geen grenzen.
- Makia — energie stroomt waar aandacht naartoe gaat.
- Manawa — nu is het moment van kracht.
- Aloha — liefhebben is gelukkig zijn met.
- Mana — alle kracht komt van binnenuit.
- Pono — effectiviteit is de maatstaf van waarheid.
Op het eerste gezicht staan daar behoorlijk grote uitspraken tussen. Er zijn geen grenzen. Alle kracht komt van binnenuit. De wereld is wat je denkt dat zij is.
Moeten we dat allemaal letterlijk geloven?
Nee.
Ze worden veel interessanter wanneer we ze als vragen gaan gebruiken. Wat zie je wanneer je door Ike naar een probleem kijkt? Waar brengt Kala je als je ervan overtuigd bent dat iets onmogelijk is? Wat laat Makia zien wanneer je al weken piekert? En wat gebeurt er wanneer Pono niet vraagt wat je overtuiging is, maar simpelweg: werkt wat je doet?
Huna wordt dan minder een verzameling waarheden die je moet aannemen.
Het wordt iets waarmee je aan de slag kunt.
3. Ike: De wereld is wat je denkt dat zij is.
Stel dat je op je werk een bericht stuurt en geen antwoord krijgt. Er is op dat moment één concreet gegeven: je hebt nog geen reactie.
Toch kan daar razendsnel een hele werkelijkheid omheen ontstaan.
- Ze vindt mijn voorstel slecht.
- Hij neemt mij niet serieus.
- Ik had dat bericht anders moeten formuleren.
- Waarom gebeurt dit altijd bij mij?
Geen van die gedachten hoeft bewust gekozen te zijn. Sommige verschijnen zo snel dat je ze nauwelijks opmerkt. Toch kunnen ze invloed krijgen op je stemming, je lichaam en wat je vervolgens doet.
Ike richt de aandacht precies op die ruimte tussen wat er gebeurt en wat jij denkt dat het betekent.
Dat betekent niet dat de buitenwereld alleen in je hoofd bestaat. Het betekent evenmin dat jij iedere gebeurtenis met je gedachten veroorzaakt. De bruikbare kern is subtieler: we ervaren gebeurtenissen altijd mede door onze interpretatie ervan.
Een gedachte kan ongemerkt een wereld worden
Neem de uitspraak:
“Niemand neemt mij serieus.”
Je kunt die uitspraak bestrijden.
Je kunt hem ook onderzoeken.
- Wie precies?
- Niemand?
- Werkelijk nooit?
- Hoe weet je dat iemand je niet serieus neemt?
- Wanneer word je wél serieus genomen?
- Wat gebeurt er in die situatie anders?
Misschien komt iemand uiteindelijk uit bij:
Tijdens grote vergaderingen voel ik mij niet serieus genomen wanneer ik word onderbroken.
Het probleem is niet verdwenen. Maar er is wel iets fundamenteels veranderd. Niemand neemt mij serieus klinkt bijna als een natuurwet over jou en de wereld. Tijdens grote vergaderingen voel ik mij niet serieus genomen wanneer ik word onderbroken beschrijft een situatie.
En een situatie bevat mogelijkheden.
Wij gebruiken hiervoor het bredere geheel van zulke overtuigingen, verwachtingen en interpretaties het begrip wereldmodel. Dat begrip is breder dan Huna, maar Ike raakt er rechtstreeks aan. Wat jij voor mogelijk, onmogelijk, veilig, gevaarlijk of vanzelfsprekend houdt, beïnvloedt hoe je de werkelijkheid tegemoet treedt.
4. Kala: Er zijn geen grenzen.
“Er zijn geen grenzen” klinkt fantastisch.
Letterlijk genomen klopt het natuurlijk niet.
Je kunt het verleden niet ongedaan maken, andere mensen niet volledig controleren en lichamelijke, financiële of maatschappelijke omstandigheden kunnen heel werkelijke grenzen stellen. Wanneer Huna zou betekenen dat al die grenzen slechts gedachten zijn, zouden we de werkelijkheid tekortdoen.
Kala wordt interessanter wanneer we een andere vraag stellen:
Is iedere grens die ik ervaar werkelijk zo absoluut als hij aanvoelt?
Iemand kan bijvoorbeeld jarenlang denken:
- ik ben niet creatief;
- ik kan niet voor groepen spreken;
- ik ben nu eenmaal slecht in relaties;
- ik ben te oud om opnieuw te beginnen.
Soms zit daar een reële beperking achter. Maar soms is een ervaring uit het verleden ongemerkt veranderd in een algemene overtuiging over wie iemand is en wat er mogelijk is.
Waar zit de knoop?
Kala kan binnen deze Huna-context ook worden verbonden met losmaken en bevrijden. Daardoor hoeven we niet te bewijzen dat grenzen niet bestaan. We kunnen veel praktischer onderzoeken waar iemand precies vastzit.
Is er werkelijk iets onmogelijk? Heb je te weing zelfvertrouwen? Ontbreekt er een vaardigheid? Is er angst? Is één mislukking veranderd in een beperkende overtuiging? Of heb je een mogelijkheid simpelweg nooit serieus onderzocht?
Dat onderscheid maakt veel uit.
Een gebrek aan vaardigheid vraagt oefening. Een praktische grens vraagt misschien acceptatie of een andere route. Angst vraagt iets anders. En een overtuiging die ooit logisch was maar niet meer klopt, kan onderzocht worden.
Vrijheid betekent niet dat alles mogelijk is.
Soms begint vrijheid met ontdekken dat er méér mogelijk is dan je dacht.
5. Makia: Energie stroomt waar aandacht naartoe gaat.
Energie stroomt waar aandacht naartoe gaat is waarschijnlijk een van de bekendste Huna-principes.
Het woord energie wordt binnen Huna veel ruimer en spiritueler gebruikt dan binnen de natuurkunde. Die twee betekenissen moeten we niet door elkaar halen. In Huna gaat het eerder om innerlijke kracht, beweging, invloed en levendigheid.
Maar als praktische observatie is Makia onmiddellijk herkenbaar.
Waar was je aandacht vandaag vooral?
Bij wat er mis kon gaan? Bij een conflict van gisteren? Bij wat andere mensen van je vinden? Bij iets wat je wilt maken? Bij iemand van wie je houdt? Bij een probleem waarvoor je daadwerkelijk een oplossing probeert te vinden?
Aandacht is beperkt. Wat voortdurend aandacht krijgt, krijgt daardoor ook steeds meer ruimte in je ervaring.
Dat zie je sterk bij piekeren. Een gedachte krijgt aandacht, roept een volgende gedachte op en die wordt weer aanleiding voor een nieuwe gedachte. Voor je het weet ben je een halfuur verder zonder dat het oorspronkelijke probleem ook maar één stap dichter bij een oplossing is gekomen.
Aandacht is geen toverstaf
Makia betekent niet dat alles waarop je je aandacht richt vanzelf werkelijkheid wordt. Denken aan rijkdom zorgt niet automatisch voor geld en aandacht voor gezondheid laat een ziekte niet verdwijnen.
Maar aandacht beïnvloedt wel degelijk veel:
● welke informatie je opmerkt;
● waarmee je mentaal bezig blijft;
● wat je oefent en herhaalt;
● welke mogelijkheden je onderzoekt;
● waaraan je tijd besteedt.
Binnen Huna krijgt dat nog een extra dimensie. Aandacht is niet alleen iets cognitiefs. Het is ook een manier om richting te geven aan Mana, aan je kracht.
Dat maakt de vraag ineens persoonlijk:
Waar geef jij iedere dag opnieuw je energie aan?
6. Manawa: Nu is het moment van kracht.
Veel verandering wordt ongemerkt naar de toekomst verplaatst. Als ik straks minder druk ben, ga ik beter voor mezelf zorgen. Als dit project voorbij is, ga ik rustiger leven. Als ik meer zelfvertrouwen heb, voer ik dat moeilijke gesprek. Als dat af is, pak ik dat probleem aan.
De toekomst wordt zo de plaats waar verandering ooit zal beginnen.
Manawa trekt je terug naar nu.
Niet omdat je verleden onbelangrijk is. Niet omdat plannen maken geen zin heeft. Maar omdat handelen uiteindelijk alleen in het huidige moment mogelijk is.
Je kunt gisteren niet opnieuw kiezen.
Je kunt morgen nog niet handelen.
Je hebt alleen dit moment om iets in beweging te zetten.
Dat hoeft geen grote stap te zijn. Misschien verstuur je eindelijk één bericht. Misschien spreek je één grens uit. Misschien wandel je tien minuten. Misschien bel je iemand. Misschien merk je alleen dat je aandacht alweer twintig minuten bij iets ligt waar je op dit moment niets aan kunt veranderen.
Manawa maakt persoonlijke groei daardoor kleiner en concreter. Je hoeft niet eerst een volledig nieuwe versie van jezelf te worden voordat je anders kunt handelen.
Soms werkt het precies andersom.
Je doet nu iets kleins anders — en ontdekt daardoor dat je misschien al aan het veranderen bent.
7. Wat betekent Aloha werkelijk binnen Huna?
Aloha is waarschijnlijk het bekendste Hawaiiaanse woord ter wereld. Binnen Kings Huna krijgt het een specifieke formulering waarin liefde wordt verbonden met gelukkig of blij zijn met iemand of iets.
Daardoor wordt liefde niet uitsluitend iets wat je overkomt. Aloha wordt ook een manier waarop je je tot jezelf, andere mensen en de wereld kunt verhouden.
Dat klinkt prachtig wanneer alles goed gaat.
Maar wat betekent Aloha wanneer iemand je kwetst? Wanneer je boos bent? Wanneer je jezelf afwijst?
Daar wordt het principe interessanter.
A- Liefde is niet hetzelfde als goedkeuren
Je kunt van iemand houden en toch nee zeggen. Je kunt begrijpen waarom iemand bepaald gedrag vertoont en dat gedrag toch onacceptabel vinden. Je kunt verbondenheid voelen en tegelijkertijd afstand nodig hebben.
Aloha hoeft dus niet te betekenen dat alles zacht, vriendelijk en harmonieus moet blijven.
Soms is een duidelijke grens juist een vorm van respect.
B- Wat als je niet voortdurend tegen jezelf hoeft te vechten?
Persoonlijke groei kan ongemerkt veranderen in een eindeloos verbeterproject. Dit moet weg. Dat moet sterker. Daar moet ik vanaf. Dit deel van mij functioneert niet goed genoeg.
Aloha kan daar een andere beweging tegenover zetten.
Wat gebeurt er wanneer je een angstige, onzekere of zelfs saboterende reactie eerst probeert te begrijpen voordat je haar probeert te veranderen?
Niet:
Hoe krijg ik dit vervelende deel weg?
Maar:
Wat probeert deze reactie voor mij te doen?
Misschien verandert er nog niets.
Maar de strijd verandert wel.
En soms ontstaat juist daar ruimte voor beweging.
8. Mana: Waar ligt je kracht?
Mana is een belangrijk Polynesisch en Hawaiiaans begrip met een culturele geschiedenis die veel rijker is dan de moderne Huna-betekenis alleen. Binnen Kings Huna wordt Mana verbonden met het idee dat kracht van binnenuit komt.
Ook die uitspraak vraagt nuance. Andere mensen kunnen macht hebben. Geld geeft mogelijkheden. Gezondheid, afkomst, opleiding en maatschappelijke omstandigheden kunnen een enorm verschil maken. Doen alsof al die uiterlijke factoren niet bestaan zou geen persoonlijke kracht zijn, maar ontkenning.
De interessantere vraag is daarom niet:
Waar heb ik volledige controle?
Maar:
Waar heb ik nog invloed?
Dat verschil is groot.
Je kunt niet bepalen wat iemand tegen je zegt, maar soms wel hoe je antwoordt. Je kunt het verleden niet veranderen, maar wel onderzoeken wat je er vandaag mee doet. Je kunt niet ieder probleem voorkomen, maar soms wel kiezen waar je daarna je aandacht op richt.
Kracht is niet hetzelfde als controle
Controle vraagt gemakkelijk: hoe zorg ik dat alles gebeurt zoals ik wil?
Mana kan vragen:
Wat kan ik hier doen met wat ik heb?
Daarmee ontstaat verantwoordelijkheid zonder dat alles automatisch jouw schuld wordt. Je bent niet almachtig, maar je bent ook niet in iedere situatie volledig machteloos.
Tussen die twee uitersten bevindt zich vaak een verrassend groot gebied.
Daar woont persoonlijke kracht.
9. Pono: Effectiviteit als maatstaf.
Pono is misschien het Huna-principe dat het meeste schuurt. Binnen Kings Huna wordt het samengevat met het idee dat effectiviteit de maatstaf van waarheid is.
Letterlijk genomen levert dat problemen op. Iets kan effect hebben terwijl de verklaring waarom het werkt niet klopt. Rituelen kunnen iemand rust geven zonder dat daarmee automatisch iedere spirituele verklaring voor dat ritueel bewezen is.
Pono wordt daarom interessanter als praktische toets.
Je kunt bijvoorbeeld vragen:
- Helpt deze overtuiging mij?
- Brengt deze aanpak mij dichter bij wat ik wil?
- Maakt deze manier van kijken mijn wereld ruimer of smaller?
- Wat gebeurt er werkelijk wanneer ik dit toepas?
Als iets niet werkt, verander dan iets
Het klinkt bijna te eenvoudig.
Toch proberen we iemand soms voor de twintigste keer op dezelfde manier te overtuigen. We bestrijden iedere avond opnieuw onze piekergedachten. We beginnen voor de zoveelste keer met een extreem plan waarvan we eigenlijk al weten dat we het nauwelijks kunnen volhouden.
Pono stelt dan geen ingewikkelde filosofische vraag.
Werkt wat je doet?
Als het antwoord nee is, ontstaat vanzelf een tweede vraag:
Wat zou je anders kunnen doen?
Dat maakt Huna ondanks zijn spirituele taal soms verrassend praktisch.
10. Wat zijn Ku, Lono en Kane?
Naast de zeven principes gebruikt de moderne Huna van King verschillende aspecten van het zelf. Deze termen hebben binnen de Hawaiiaanse cultuur een veel bredere betekenis dan het moderne Huna-model. We moeten ze daarom niet presenteren alsof dit simpelweg de oorspronkelijke Hawaiiaanse psychologie is.
Binnen het Huna-model kunnen ze wel een interessante manier bieden om verschillende menselijke functies van elkaar te onderscheiden.
A- Ku: herinnering en automatische patronen
Ku wordt binnen dit model onder andere verbonden met herinneringen, gewoonten, emoties en automatische processen. Veel van wat je dagelijks doet hoeft niet iedere keer opnieuw bewust te worden uitgevonden.
Dat is meestal buitengewoon handig.
Maar een automatisch patroon kan ook blijven bestaan nadat het minder bruikbaar is geworden.
B- Lono: bewust denken en verbeelden
Lono wordt meer verbonden met bewust denken, kiezen en verbeelden. Hier ontstaan plannen, doelen en bewuste beslissingen.
Je kunt bijvoorbeeld besluiten:
Vanaf morgen ga ik iedere ochtend sporten.
Het plan is helder.
Tot de wekker gaat.
C- Kane of Aumakua: inspiratie
Kane of Aumakua krijgt binnen deze moderne Huna een meer inspirerende of hogere functie. Hier komen we dichter bij de spirituele kant van het model: intuïtie, inspiratie en een ruimer perspectief dan het dagelijkse bewuste denken.
Je hoeft dat model niet letterlijk als drie afzonderlijke wezens in jezelf te beschouwen om er iets mee te kunnen.
Want we herkennen waarschijnlijk allemaal de ervaring dat willen, voelen, automatisch doen en geïnspireerd worden niet altijd dezelfde kant op bewegen.
11. Kan Huna iets betekenen bij zelfsabotage?
Je neemt je iets voor. Je bent gemotiveerd. Je weet waarom je het wilt.
En drie dagen later doe je precies wat je altijd deed.
We noemen dat gemakkelijk gebrek aan discipline of zelfsabotage. Het model van Ku en Lono biedt een andere manier om ernaar te kijken. Misschien heeft je bewuste denken een nieuwe richting gekozen terwijl oude gewoonten, emoties en associaties nog steeds een andere kant op bewegen.
Stel dat je zichtbaarder wilt worden in je werk, maar eerder hebt geleerd dat opvallen kritiek oplevert. Of je wilt gezonder eten, terwijl eten al jaren verbonden is met ontspanning en troost. Je bewuste doel kan oprecht zijn terwijl een ander patroon eveneens een functie heeft.
Dan wordt waarom saboteer ik mezelf steeds? misschien niet de beste eerste vraag.
Je kunt ook vragen:
Welk deel van mijn ervaring beweegt nog niet mee — en wat probeert het te behouden of beschermen?
Dat betekent niet dat iedere gewoonte gekoesterd moet worden. Het betekent alleen dat begrijpen soms meer beweging oplevert dan oorlog voeren tegen jezelf.
12. Welke rol speelt verbeelding binnen Huna?
Verbeeldingskracht krijgt binnen Huna veel gewicht. Ze wordt niet alleen gezien als fantasie, maar als een manier waarop aandacht, intentie en ervaring richting kunnen krijgen.
Daarmee raakt Huna aan visualiseren, maar vanuit een andere taal dan bijvoorbeeld NLP of hypnose.
Stel dat je tegen een moeilijk gesprek opziet. Misschien denk je dat je helemaal niet visualiseert. Maar ondertussen zie je in gedachten de ander boos worden, hoor je jezelf de verkeerde woorden zeggen en voel je nu al de spanning die daarbij hoort.
Je verbeelding is dus allang bezig.
Alleen niet noodzakelijk in een richting die je helpt.
Huna kan uitnodigen om een andere mogelijkheid voor te stellen. Niet een perfecte fantasie waarin de ander precies reageert zoals jij wilt, maar een scenario waarin je spanning voelt, rustig blijft, je grens uitspreekt en accepteert dat de ander daar misschien niet blij mee is.
De werkelijkheid wordt daarmee niet voorspeld.
Je voegt een mogelijkheid toe.
Imaginatie wordt dan geen ontsnapping aan de werkelijkheid, maar een manier om je relatie tot een mogelijke werkelijkheid te veranderen.
13. Hoe kijkt Huna naar stress, angst en piekeren?
Huna is geen moderne klinische psychologie en moet daar ook niet voor doorgaan. De zeven principes kunnen wel verschillende ingangen bieden om naar stress, angst en piekeren te kijken.
Stel dat je piekert over iets wat morgen kan gebeuren. Je hebt hetzelfde scenario inmiddels twintig keer doorgenomen, maar voelt je niet beter voorbereid. Misschien ben je alleen maar onrustiger geworden.
Je kunt dan verschillende Huna-principes als vragen gebruiken:
→ Ike: wat denk ik precies dat er gaat gebeuren?
→ Makia: waaraan geef ik nu al mijn aandacht?
→ Kala: is dit werkelijk de enige mogelijke uitkomst?
→ Mana: waarop heb ik wél invloed?
→ Manawa: wat kan ik op dit moment doen?
→ Pono: helpt wat ik nu aan het doen ben?
Dat lost het probleem niet magisch op.
Het doet iets anders.
Het haalt je uit één vast verhaal en laat je vanuit verschillende richtingen kijken. Misschien ontdek je dat er werkelijk iets is wat je nu kunt voorbereiden. Misschien zie je dat je een mogelijkheid als zekerheid bent gaan behandelen. Of misschien blijkt dat er op dit moment helemaal niets te doen is behalve je aandacht terugbrengen naar vandaag.
Ook bij stress en angst blijft een grens belangrijk. Niet iedere spanning moet innerlijk worden opgelost. Soms is stress een signaal dat je structureel te veel doet. Soms is angst passend bij een onveilige situatie.
Dan kan Mana juist betekenen dat je iets in de buitenwereld verandert.
14. Wat zijn de 4 werkelijkheidsniveaus binnen Huna?
Binnen Kings Huna vinden we een fascinerend model waarin je dezelfde ervaring vanuit verschillende werkelijkheidsniveaus kunt bekijken. De kracht daarvan zit niet noodzakelijk in het aanwijzen van één niveau als de enige waarheid.
Het interessante is juist dat je kunt wisselen van perspectief.
Stel dat je droomt over een enorme golf die op je afkomt. Die ene droom kan vanuit vier heel verschillende werkelijkheden worden bekeken.
A- De objectieve werkelijkheid
Hier kijk je naar wat er concreet gebeurde. Je sliep en had een droom waarin een grote golf voorkwam. Je hoeft er nog geen diepere betekenis aan te geven.
Dit perspectief vraagt eerst:
Wat gebeurde er eigenlijk?
B- De subjectieve werkelijkheid
Nu verschuift de aandacht naar jouw persoonlijke ervaring. Wat voelde je toen je de golf zag? Angst, ontzag, vrijheid, opwinding? Welke herinneringen of associaties roept een golf bij jou op?
Voor iemand die ooit bijna verdronk kan hetzelfde beeld iets totaal anders betekenen dan voor iemand die iedere zomer met plezier surft.
De golf blijft hetzelfde.
De ervaren werkelijkheid verandert.
C- De symbolische werkelijkheid
Op dit niveau mag de golf ergens voor staan. Misschien voelt je werk momenteel alsof er iets over je heen dreigt te slaan. Misschien verbind jij water juist met emoties, verandering, vrijheid of geboorte.
De vraag wordt:
Als deze golf iets in mijn leven zou verbeelden, wat zou dat dan kunnen zijn?
Dat is geen vaststaande droomduiding. Het is een manier om met het beeld te onderzoeken wat het bij jou opent.
D- De holistische of mystieke werkelijkheid
Op het vierde niveau wordt de scheiding tussen jou en de ervaring minder belangrijk. De droom kan worden beleefd als onderdeel van een groter geheel waarin mens, natuur, bewustzijn en werkelijkheid met elkaar verbonden zijn.
Je hoeft dat niet als objectief bovennatuurlijk feit te aanvaarden om te begrijpen waarom deze manier van ervaren spiritueel betekenisvol kan zijn.
De vier werkelijkheidsniveaus geven daarmee vier heel verschillende vragen:
- Wat gebeurde er?
- Wat betekent het voor mij?
- Waar zou het voor kunnen staan?
- Wat ervaar ik wanneer ik mezelf niet los van het geheel zie?
Dezelfde golf.
Vier manieren van kijken.
En geen verplichting om één ervan tot de enige waarheid te verklaren.
15. Welke plaats hebben natuur en sjamanisme binnen Huna?
Kings vorm van Huna wordt ook verbonden met kupua, een benadering die hij Hawaiiaans sjamanisme noemt. Daarin wordt de mens niet uitsluitend als losstaand individu bekeken. Natuur, lichaam, geest, omgeving en energie worden in relatie tot elkaar ervaren.
Hier verschijnen gemakkelijker wind, water, steen, vuur, aarde, planten, dieren en landschap. De natuur kan letterlijk worden ervaren, maar ook symbolisch betekenis krijgen.
Dat kan aantrekkelijk zijn voor iemand die persoonlijke groei niet uitsluitend als een proces in het hoofd wil beleven. Je kunt bijvoorbeeld wandelen en bewust aandacht geven aan wind, temperatuur, geuren, geluid en beweging. Niet omdat iedere vogel of boom automatisch een verborgen boodschap voor je heeft, maar omdat je ervaring verandert wanneer je omgeving niet langer alleen decor is.
Je kijkt.
Je luistert.
Je merkt op.
En ineens ben je niet alleen iemand die door een landschap loopt.
Je maakt er deel van uit.
Dat klinkt eenvoudig, maar het verschuift het perspectief van een geïsoleerd individu naar iemand die voortdurend in relatie staat tot zijn omgeving.
16. Wat kan Aloha betekenen voor relaties?
Persoonlijke groei wordt gemakkelijk een sterk individueel project: mijn doelen, mijn ontwikkeling, mijn grenzen, mijn kracht. Aloha brengt daar een relationele laag in.
Hoe ben je met andere mensen?
En wat ontstaat er tussen jou en de ander?
Dat betekent niet dat harmonie altijd belangrijker is dan conflict. Soms is een eerlijk conflict noodzakelijk. Soms moet je grenzen stellen. Soms betekent goed voor jezelf zorgen juist dat je afstand neemt.
Aloha hoeft die dingen niet uit te sluiten.
Je kunt tegelijkertijd:
● iemand liefhebben en nee zeggen;
● boos zijn zonder iemand te willen vernederen;
● het oneens zijn en nieuwsgierig blijven;
● jezelf serieus nemen zonder de ander kleiner te maken.
Daarmee wordt liefde iets anders dan alleen een warm gevoel. Het wordt ook een manier van handelen.
Misschien zit daar een van de interessantste kanten van Aloha: verbinding en individualiteit hoeven geen tegenpolen te zijn.
17. Waar kan Huna doorschieten?
Juist een filosofie die zoveel nadruk legt op gedachten, aandacht en innerlijke kracht heeft ook een schaduwkant. Niet omdat de principes daardoor waardeloos worden, maar omdat een bruikbaar idee schadelijk kan worden wanneer het te absoluut wordt gemaakt.
A- Niet alles wat gebeurt heb jij gedacht
“De wereld is wat je denkt dat zij is” kan bevrijdend zijn wanneer het je bewust maakt van interpretatie.
Het kan hard worden wanneer het verandert in:
Je hebt je ziekte zelf gecreëerd.
Je bent arm omdat je verkeerd denkt.
Als iemand je slecht behandelt, trek je dat blijkbaar zelf aan.
Daar moeten we een grens trekken. Werkelijkheid bestaat niet uitsluitend uit onze gedachten. Andere mensen bestaan, lichamen bestaan, maatschappelijke omstandigheden bestaan en toeval bestaat.
Ike is waardevol als uitnodiging om je interpretatie te onderzoeken.
Niet als schuldmachine.
B- Innerlijke kracht is geen almacht
Hetzelfde geldt voor Mana. Het idee dat je persoonlijke kracht bezit kan iemand helpen om uit machteloosheid te komen.
Maar persoonlijke kracht betekent niet dat je alles kunt beheersen.
Soms kun je een situatie veranderen. Soms vooral je reactie erop. En soms zijn je mogelijkheden tijdelijk zeer beperkt.
De vraag is niet of je almachtig bent.
De vraag is waar je werkelijke invloed ligt.
C- Spirituele betekenis is geen wetenschappelijk bewijs
Huna spreekt over energie, Mana, spirituele processen en verschillende werkelijkheidsniveaus. Zulke begrippen kunnen betekenisvolle onderdelen van een spirituele praktijk zijn.
Daarmee zijn ze nog geen wetenschappelijk aangetoonde mechanismen.
Een ervaring kan waardevol zijn zonder dat de verklaring ervoor empirisch bewezen is. En een spirituele interpretatie hoeft niet waardeloos te worden omdat zij niet wetenschappelijk kan worden aangetoond.
We hoeven de twee niet door elkaar te halen om beide serieus te kunnen nemen.
18. Is Huna authentiek Hawaiiaans?
Deze vraag verdient een eigen plaats. De naam, woorden en presentatie van Huna zijn sterk verbonden met Hawaii, maar moderne Huna kan niet zonder meer worden gelijkgesteld aan traditionele Hawaiiaanse religie en spiritualiteit.
Max Freedom Long ontwikkelde in de twintigste eeuw zijn eigen Huna-systeem vanuit zijn onderzoek en interpretaties. Serge Kahili King presenteert een andere traditie en verbindt zijn benadering met de Kahili-familie. Daarnaast zijn in de loop van de tijd allerlei westerse en New Age-interpretaties ontstaan.
Wanneer we over Huna spreken, is het daarom verstandig onderscheid te blijven maken tussen:
- Traditionele Hawaiiaanse cultuur en spiritualiteit;
- Het Huna-systeem van Max Freedom Long;
- Huna en Kupua zoals Serge Kahili King die onderwijst;
- Latere westerse interpretaties en combinaties.
Dat onderscheid doet niet af aan de zeven principes. Een idee kan bruikbaar zijn zonder dat iedere historische claim eromheen klopt.
Sterker nog, misschien past die houding juist verrassend goed bij Pono.
Kijk wat er werkelijk is.
Onderzoek wat bruikbaar is.
Maar maak het verhaal niet mooier dan de geschiedenis toelaat.
19. Past Huna bij jou?
Misschien merk je tijdens het lezen al of deze taal iets met je doet. Woorden als aandacht, Aloha, Mana, verbinding, natuur en verbeelding kunnen dichter bij je ervaring liggen dan strategie, programmeren of hypnotische suggestie.
Je hoeft daarvoor niet ieder spiritueel uitgangspunt letterlijk te geloven. Misschien spreekt juist de combinatie van spiritualiteit en praktische vragen je aan.
Huna kan interessant zijn wanneer je persoonlijke groei graag verbindt met:
◇ aandacht en verbeelding;
◇ spiritualiteit en zingeving;
◇ persoonlijke kracht;
◇ natuur en verbondenheid;
◇ liefde en relaties;
◇ praktische experimenten met je eigen manier van kijken.
◇ ruimte maken voor aangrenzende mogelijkheden
Of misschien denk je tijdens het lezen juist:
Dit is mij te spiritueel.
Ook dat is waardevolle informatie.
Dan past een psychologische, contemplatieve of meer wetenschappelijk georiënteerde methode misschien beter bij je. En misschien ontdek je later een methode die nog veel verder van Huna afstaat en juist daardoor precies jouw taal spreekt.
Dat is uiteindelijk het doel van Droomkracht niet.
Niet dat je alle methoden gaat gebruiken.
Wel dat je voldoende verschillende deuren leert herkennen om te ontdekken welke jij wilt openen.
20. Tenslotte
Huna begint met een opvallend eenvoudige gedachte: de wereld is wat je denkt dat zij is.
Als absolute uitspraak is die voor mij te groot. Als uitnodiging is ze fascinerend. Hoeveel van de wereld waarin jij vandaag leeft bestaat uit wat er daadwerkelijk gebeurt, en hoeveel wordt gekleurd door wat je verwacht, vreest, herinnert en betekenis geeft?
Kala stelt vervolgens de vraag of iedere grens die je ervaart werkelijk zo absoluut is als hij lijkt. Makia maakt zichtbaar waar je aandacht en energie iedere dag opnieuw naartoe gaan. Manawa brengt je terug naar het enige moment waarop je werkelijk iets kunt doen. Aloha voegt liefde en verbinding toe, terwijl Mana vraagt waar je ondanks alles nog invloed kunt uitoefenen.
En uiteindelijk komt Pono.
Werkt de manier waarop ik nu kijk, denk en handel voor het leven dat ik wil leiden?
- Misschien is het antwoord ja.
- Misschien gedeeltelijk.
- Misschien helemaal niet.
Geen van die antwoorden hoeft onmiddellijk tot een grote verandering te leiden. Misschien begint het veel kleiner. Je merkt een gedachte op die je jarenlang automatisch als waarheid hebt behandeld. Een grens blijkt iets minder absoluut. Je ontdekt waar je aandacht iedere dag opnieuw naartoe verdwijnt. Of je ziet voor het eerst een mogelijkheid die gisteren nog niet in je wereldmodel voorkwam.
Dat is geen magie.
Maar het kan wel beweging zijn.
Daarmee wordt Huna voor Droomkracht het interessantst. Niet als geheime formule waarmee je de werkelijkheid naar je hand zet en ook niet als historisch onbetwiste oeroude Hawaiiaanse leer, maar als een moderne spirituele manier om te onderzoeken hoe je je tot die werkelijkheid verhoudt.
Je hebt niet overal macht over.
Je hebt ook niet overal controle over nodig.
Maar je kunt onderzoeken waar je aandacht naartoe gaat, welke betekenis je geeft, waar je verbinding zoekt en waar je nog invloed kunt uitoefenen.
Misschien begint persoonlijke groei dan niet met de overtuiging dat alles mogelijk is.
Misschien begint ze met een veel kleinere — en geloofwaardiger — ontdekking:
er kan meer mogelijk zijn dan je huidige wereldmodel je tot nu toe liet zien.
