
Moderne Huna: Wat verandert er wanneer je anders naar je werkelijkheid leert kijken?
Stel dat je wakker wordt na een slechte nacht. Buiten regent het en er wacht een moeilijk gesprek. Nog voordat je bent opgestaan denk je: dit wordt zo’n dag. Even later voelt het inderdaad zo.
Huna gaat ervan uit dat gedachten, aandacht, verwachtingen en ervaring met elkaar verbonden zijn. Anders kijken kan daardoor veranderen wat je opmerkt, voelt en doet.
Maar waar komt dat idee eigenlijk vandaan, en wat is Huna precies? Daar begint onze zoektocht naar de vraag: wat kan er veranderen wanneer je anders leert kijken en bewuster omgaat met de kracht die je al hebt?
1. Wat is Huna?
Huna is een moderne spirituele en praktische filosofie die sterk gebruikmaakt van Hawaiiaanse en Polynesische wijsheid. Een van de bekendste hedendaagse vormen is verbonden met Serge Kahili King. Binnen zijn Huna vinden we onder andere de zeven principes, verschillende aspecten van het zelf en verschillende manieren om naar de werkelijkheid te kijken.
Het woord huna kan in het Hawaiiaans onder meer verwijzen naar iets verborgens of geheims. Binnen moderne Huna kreeg het de betekenis van een spirituele en praktische, verborgen wijsheid waarmee mensen hun ervaring en hun verhouding tot de werkelijkheid proberen te beïnvloeden.
Huna wordt regelmatig voorgesteld als een eeuwenoude geheime Hawaiiaanse leer die rechtstreeks uit het oude Hawaii is overgeleverd. Historisch ligt dat ingewikkelder. Max Freedom Long ontwikkelde in de twintigste eeuw een eigen Huna-systeem op basis van zijn onderzoek en interpretaties. Serge Kahili King creëerde een andere vorm van Huna en deze vorm staat in verbinding met de Kahili-familietraditie. En met deze traditie gaan we ons nu bezig houden.

2. Welke zeven principes vormen het hart van moderne Huna?
Serge Kahili King heeft Huna samengevat in zeven principes. Het zijn geen zeven losse technieken die je één voor één moet afwerken. Je kunt ze beter zien als zeven verschillende lenzen waardoor je naar dezelfde ervaring kunt kijken.
- Ike — de wereld is wat je denkt dat zij is.
- Kala — er zijn geen grenzen.
- Makia — energie stroomt waar aandacht naartoe gaat.
- Manawa — nu is het moment van kracht.
- Aloha — liefhebben is gelukkig zijn met.
- Mana — alle kracht is iinerlijke kracht.
- Pono — effectiviteit is de maatstaf van waarheid.
De zeven principes van Huna nodigen uit om anders naar jezelf en je werkelijkheid te kijken. De wereld is wat je denkt dat zij is. Er zijn geen grenzen. Alle kracht komt van binnenuit. Ieder principe opent daarbij een andere ingang.
Ike laat je onderzoeken hoe je overtuigingen je werkelijkheid kleuren. Kala nodigt uit om grenzen opnieuw te bekijken. Makia maakt zichtbaar waar je aandacht en energie naartoe gaan. En Pono stelt uiteindelijk een heel praktische vraag: werkt wat je doet?
Zo blijven de principes niet alleen mooie ideeën. Ze worden een manier om bewuster te kijken, andere mogelijkheden te ontdekken en iets in je dagelijks leven te veranderen. En daarom gaan we ze nu 1 voor 1 onder de loep nemen.
3. Ike: De wereld is wat je denkt dat zij is.
Stel dat je op je werk een bericht stuurt en geen antwoord krijgt. Er is op dat moment één concreet gegeven: je hebt nog geen reactie.
Toch kan daar razendsnel een hele werkelijkheid omheen ontstaan.
- Ze vindt mijn voorstel slecht.
- Hij neemt mij niet serieus.
- Ik had dat bericht anders moeten formuleren.
- Waarom gebeurt dit altijd bij mij?
Geen van die gedachten hoeft bewust gekozen te zijn. Sommige verschijnen zo snel dat je ze nauwelijks opmerkt. Toch kunnen ze invloed krijgen op je stemming, je lichaam en wat je vervolgens doet.
Ike richt de aandacht precies op die ruimte tussen wat er gebeurt en wat jij denkt dat het betekent.
Dat betekent niet dat de buitenwereld alleen in je hoofd bestaat. Het betekent evenmin dat jij iedere gebeurtenis met je gedachten veroorzaakt. De bruikbare kern is subtieler: we ervaren gebeurtenissen altijd mede door onze interpretatie ervan.
Een gedachte kan ongemerkt een wereld worden
Neem de uitspraak:
“Niemand neemt mij serieus.”
Je kunt die uitspraak bestrijden.
Je kunt hem ook onderzoeken.
- Wie precies?
- Niemand?
- Werkelijk nooit?
- Hoe weet je dat iemand je niet serieus neemt?
- Wanneer word je wél serieus genomen?
- Wat gebeurt er in die situatie anders?
Misschien komt iemand uiteindelijk uit bij:
Tijdens grote vergaderingen voel ik mij niet serieus genomen wanneer ik word onderbroken.
Het probleem is niet verdwenen. Maar er is wel iets fundamenteels veranderd. Niemand neemt mij serieus klinkt bijna als een natuurwet over jou en de wereld. Tijdens grote vergaderingen voel ik mij niet serieus genomen wanneer ik word onderbroken beschrijft een situatie.
En een situatie bevat mogelijkheden.
Wij gebruiken hiervoor het bredere geheel van zulke overtuigingen, verwachtingen en interpretaties het begrip wereldmodel. Dat begrip is breder dan Huna, maar Ike raakt er rechtstreeks aan.
Wat jij voor mogelijk, onmogelijk, veilig, gevaarlijk of vanzelfsprekend houdt, beïnvloedt hoe je de werkelijkheid tegemoet treedt. En die werkelijkheid is altijd groter dan jij nu denkt.
4. Kala: Er zijn geen grenzen.
“Er zijn geen grenzen” klinkt fantastisch.
Letterlijk genomen klopt het natuurlijk niet.
Je kunt het verleden niet ongedaan maken, andere mensen niet volledig controleren en lichamelijke, financiële of maatschappelijke omstandigheden kunnen heel werkelijke grenzen stellen.
Wanneer Huna zou betekenen dat al die grenzen slechts gedachten zijn, zouden we de werkelijkheid tekortdoen.
Kala wordt interessanter wanneer we een andere vraag stellen:
Is iedere grens die ik ervaar werkelijk zo absoluut als hij aanvoelt?
Iemand kan bijvoorbeeld jarenlang denken:
- ik ben niet creatief;
- ik kan niet voor groepen spreken;
- ik ben nu eenmaal slecht in relaties;
- ik ben te oud om opnieuw te beginnen.
Soms zit daar een reële beperking achter. Maar soms is een ervaring uit het verleden ongemerkt veranderd in een algemene beperkende overtuiging over wie iemand is en wat er mogelijk is.
Waar zit de knoop?
Kala kan binnen deze Huna-context ook worden verbonden met losmaken en bevrijden. Daardoor hoeven we niet te bewijzen dat grenzen niet bestaan. We kunnen veel praktischer onderzoeken waar iemand precies vastzit.
- Is er werkelijk iets onmogelijk?
- Heb je te weing zelfvertrouwen?
- Ontbreekt er een vaardigheid?
- Is er angst?
- Is één mislukking veranderd in een beperkende overtuiging?
- Heb je een mogelijkheid simpelweg nooit serieus onderzocht?
Dat onderscheid maakt veel uit.
Een gebrek aan vaardigheid vraagt oefening.
Een praktische grens vraagt misschien acceptatie of een andere route.
Angst vraagt iets anders.
En een overtuiging die ooit logisch was maar niet meer klopt, kan onderzocht worden.
Vrijheid betekent niet dat alles mogelijk is.
Soms begint vrijheid met ontdekken dat er méér mogelijk is dan je dacht. En als je dat beseft, wordt het tijd om een besluit te nemen want....

5. Makia: Energie stroomt waar aandacht naartoe gaat.
Energie stroomt waar aandacht naartoe gaat is waarschijnlijk een van de bekendste Huna-principes.
Het woord energie wordt binnen Huna veel ruimer en spiritueler gebruikt dan binnen de natuurkunde. In Huna gaat het eerder om innerlijke kracht, beweging, invloed en levendigheid.
Maar als praktische observatie is Makia onmiddellijk herkenbaar.
De vraag is: Waar was je aandacht vandaag vooral?
- Bij wat er mis kon gaan?
- Bij een conflict van gisteren?
- Bij wat andere mensen van je vinden?
- Bij iets wat je wilt maken?
- Bij iemand van wie je houdt?
- Bij een probleem waarvoor je daadwerkelijk een oplossing probeert te vinden?
Aandacht is beperkt. Wat voortdurend aandacht krijgt, krijgt daardoor ook steeds meer ruimte in je ervaring.
Dat zie je sterk bij piekeren. Een gedachte krijgt aandacht, roept een volgende gedachte op en die wordt weer aanleiding voor een nieuwe gedachte.
Voor je het weet ben je een halfuur verder zonder dat het oorspronkelijke probleem ook maar één stap dichter bij een oplossing is gekomen.
Aandacht is geen toverstaf
Makia betekent niet dat alles waarop je je aandacht richt vanzelf werkelijkheid wordt. Denken aan rijkdom zorgt niet automatisch voor geld en aandacht voor gezondheid laat een ziekte niet verdwijnen.
Maar aandacht beïnvloedt wel degelijk veel:
● welke informatie je opmerkt;
● waarmee je mentaal bezig blijft;
● wat je oefent en herhaalt;
● welke mogelijkheden je onderzoekt;
● waaraan je tijd besteedt.
● je ziet de roze olifant
Binnen Huna krijgt dat nog een extra dimensie. Aandacht is niet alleen iets cognitiefs. Het is ook een manier om richting te geven aan Mana, aan je kracht.
Dat maakt de vraag ineens persoonlijk:
Waar geef jij iedere dag opnieuw je energie aan?
En nu komen we bij een ander belangrijk Huna principe: Manawa
6. Manawa: Nu is het moment van kracht.
Veel verandering wordt ongemerkt naar de toekomst verplaatst.
- Als ik straks minder druk ben, ga ik beter voor mezelf zorgen.
- Als dit project voorbij is, ga ik rustiger leven.
- Als ik meer zelfvertrouwen heb, voer ik dat moeilijke gesprek.
- Als dat af is, pak ik dat probleem aan.
De toekomst wordt zo de plaats waar verandering ooit zal beginnen.
Manawa trekt je terug naar nu.
Niet omdat je verleden onbelangrijk is. Niet omdat plannen maken geen zin heeft. Maar omdat handelen uiteindelijk alleen in het huidige moment mogelijk is.
Je kunt gisteren niet opnieuw kiezen.
Je kunt morgen nog niet handelen.
Je hebt alleen dit moment om iets in beweging te zetten.
Dat hoeft geen grote stap te zijn.
- Misschien verstuur je eindelijk één bericht.
- Misschien spreek je één grens uit.
- Misschien wandel je tien minuten.
- Misschien bel je iemand.
- Misschien merk je alleen dat je aandacht alweer twintig minuten bij iets ligt wat het niet meer verdient.
Manawa maakt persoonlijke groei daardoor behapbaarder en concreter. Je hoeft niet eerst een volledig nieuwe versie van jezelf te worden voordat je anders kunt handelen.
Soms werkt het precies andersom.
Je doet nu iets kleins anders — en ontdekt daardoor dat je misschien al aan het veranderen bent.
En dat brengt ons bij het Huna principe wat de naam draagt van het bekendste Hawaiiaanse woord ter wereld: Aloha

7. Wat betekent Aloha binnen Huna?
Binnen Kings Huna wordt Aloha verbonden met liefde, vreugde en de manier waarop je je tot jezelf, andere mensen en de wereld verhoudt. Liefde is daarbij niet alleen iets wat je voelt. Ze wordt zichtbaar in hoe je met jezelf en anderen omgaat.
Dat klinkt eenvoudig wanneer alles goed gaat. Maar Aloha wordt juist interessant wanneer iemand je kwetst, wanneer je boos bent of wanneer je moeite hebt met jezelf.
A- Liefde betekent niet dat je alles moet accepteren
Je kunt van iemand houden en toch nee zeggen. Je kunt begrijpen waarom iemand iets doet en dat gedrag toch niet accepteren. Je kunt verbondenheid voelen en tegelijkertijd afstand nodig hebben.
● Je luistert voordat je reageert.
● Je zegt eerlijk wat je nodig hebt.
● Je kunt een grens stellen zonder de ander kleiner te maken.
● Je kunt het oneens zijn en toch respectvol blijven.
Aloha betekent dus niet dat alles altijd vriendelijk en harmonieus moet zijn. Soms is een duidelijke grens juist een uitdrukking van respect voor jezelf én de ander.
B- Aloha geldt ook voor jezelf
Diezelfde houding kun je op jezelf richten. Persoonlijke groei kan gemakkelijk veranderen in een strijd tegen alles wat je aan jezelf wilt veranderen.
✦ Ik moet sterker worden.
✦ Ik moet van deze angst af.
✦ Ik mag niet meer onzeker zijn.
✦ Ik moet eindelijk veranderen.
Aloha nodigt uit om daar anders mee om te gaan. Je hoeft jezelf niet eerst af te wijzen voordat je kunt groeien. Je kunt erkennen wat je voelt, jezelf met respect behandelen en van daaruit onderzoeken wat je wilt veranderen.
Zo brengt Aloha iets belangrijks in Huna: innerlijke kracht hoeft niet voort te komen uit strijd met jezelf. Liefde, respect en verbinding kunnen óók een vertrekpunt voor verandering zijn.
8. Mana: Waar ligt je kracht?
Mana is een belangrijk Polynesisch en Hawaiiaans begrip. Binnen Kings Huna wordt het verbonden met innerlijke kracht: de kracht die in jezelf aanwezig is en die je kunt gebruiken om richting te geven aan je leven.
Innerlijke kracht gebruiken
Innerlijke kracht betekent niet dat je alles kunt bepalen. Het betekent dat je ontdekt wat je wél kunt doen.
◆ Je kunt een keuze maken.
◆ Je kunt je aandacht ergens anders op richten.
◆ Je kunt anders reageren.
◆ Je kunt na een tegenslag opnieuw beginnen.
Mana richt je aandacht daarmee niet op wat buiten je macht ligt, maar op de kracht die je zelf kunt inzetten. De centrale vraag wordt heel concreet: wat kan ik hier en nu zelf doen?
9. Pono: Effectiviteit als maatstaf.
Pono is misschien het Huna-principe dat het meeste schuurt. Binnen Kings Huna wordt het samengevat met het idee dat effectiviteit de maatstaf van waarheid is.
Letterlijk genomen levert dat problemen op. Iets kan effect hebben terwijl de verklaring waarom het werkt niet klopt. Rituelen kunnen iemand rust geven zonder dat daarmee automatisch iedere spirituele verklaring voor dat ritueel bewezen is.
Pono wordt daarom interessanter als praktische toets.
Je kunt bijvoorbeeld vragen:
- Hielp deze overtuiging mij?
- Brengt deze aanpak mij dichter bij wat ik wil?
- Maakt deze manier van kijken mijn wereld ruimer of smaller?
- Wat gebeurt er werkelijk wanneer ik dit toepas?
Als iets niet werkt, verander dan iets
Het klinkt bijna te eenvoudig.
Toch proberen we iemand soms voor de twintigste keer op dezelfde manier te overtuigen. We bestrijden iedere avond opnieuw onze piekergedachten. We beginnen voor de zoveelste keer met een extreem plan waarvan we eigenlijk al weten dat we het nauwelijks kunnen volhouden.
Pono stelt dan geen ingewikkelde filosofische vraag.
Werkt wat je doet?
Als het antwoord nee is, ontstaat vanzelf een tweede vraag:
Wat zou je anders kunnen doen?
Dat maakt Huna ondanks zijn spirituele taal soms verrassend praktisch.

10. Wat zijn Ku, Lono en Kane?
Naast de zeven principes gebruikt de moderne Huna van King verschillende aspecten van het zelf. Deze termen hebben binnen de Hawaiiaanse cultuur een veel bredere betekenis dan het moderne Huna-model. We moeten ze daarom niet presenteren alsof dit simpelweg de oorspronkelijke Hawaiiaanse psychologie is.
Binnen het Huna-model kunnen ze wel een interessante manier bieden om verschillende menselijke functies van elkaar te onderscheiden.
A- Ku: herinnering en automatische patronen
Ku wordt binnen dit model onder andere verbonden met herinneringen, gewoonten, emoties en automatische processen.
Veel van wat je dagelijks doet hoeft niet iedere keer opnieuw bewust te worden uitgevonden.
Dat is meestal buitengewoon handig.
Maar een automatisch patroon kan ook blijven bestaan nadat het minder bruikbaar is geworden.
B- Lono: bewust denken en verbeelden
Lono wordt meer verbonden met bewust denken, kiezen en verbeeldingskracht. Hier ontstaan plannen, doelen en bewuste beslissingen.
Je kunt bijvoorbeeld besluiten:
Vanaf morgen ga ik iedere ochtend sporten.
Het plan is helder.
Tot de wekker gaat.
C- Kane of Aumakua: inspiratie
Kane of Aumakua krijgt binnen deze moderne Huna een meer inspirerende of hogere functie. Hier komen we dichter bij de spirituele kant van het model: intuïtie, inspiratie en een ruimer perspectief dan het dagelijkse bewuste denken.
Je hoeft dat model niet letterlijk als drie afzonderlijke wezens in jezelf te beschouwen om er iets mee te kunnen.
Want we herkennen waarschijnlijk allemaal de ervaring dat willen, voelen, automatisch doen en geïnspireerd worden niet altijd dezelfde kant op bewegen. En dat gaat dan vaak lijken op...
11. Kan Huna iets betekenen bij zelfsabotage?
Je neemt je iets voor. Je bent gemotiveerd. Je weet waarom je het wilt.
En drie dagen later doe je precies wat je altijd deed.
We noemen dat gemakkelijk gebrek aan discipline of zelfsabotage. Het model van Ku en Lono biedt een andere manier om ernaar te kijken.
Waarschijnlijk heeft je rationeel denken een nieuwe richting gekozen terwijl oude gewoonten, emoties en associaties nog steeds een andere kant op bewegen.
Stel dat je zichtbaarder wilt worden in je werk, maar eerder hebt geleerd dat opvallen kritiek oplevert.
Of je wilt gezonder eten, terwijl eten al jaren verbonden is met ontspanning en troost. Je bewuste doel kan oprecht zijn terwijl een ander patroon eveneens een functie heeft.
Dan wordt waarom saboteer ik mezelf steeds? misschien niet de beste eerste vraag.
Je kunt ook vragen:
Welk deel van mijn ervaring beweegt nog niet mee — en wat probeert het te behouden of beschermen?
Dat betekent niet dat iedere gewoonte gekoesterd moet worden. Het betekent alleen dat begrijpen soms meer beweging oplevert dan oorlog voeren tegen jezelf. En dan is er nog een techniek die je helpt om oude patronen te doorbreken.

12. Welke rol speelt visualiseren binnen Huna?
Visualiseren krijgt binnen Huna veel gewicht want het wordt als een manier waarop aandacht, intentie en ervarien richting kunnen krijgen.
Stel dat je tegen een moeilijk gesprek opziet. Misschien denk je dat je helemaal niet visualiseert. Maar ondertussen zie je in gedachten de ander boos worden, hoor je jezelf de verkeerde woorden zeggen en voel je nu al de spanning die daarbij hoort.
Je verbeeldingskracht is dus allang bezig.
Alleen niet altijd in een richting die je helpt.
Huna nodigt je uit om een andere mogelijkheid voor te stellen. Niet een perfecte fantasie waarin de ander precies reageert zoals jij wilt, maar een scenario waarin je spanning voelt, rustig blijft, je grens uitspreekt en accepteert dat de ander daar misschien niet blij mee is.
De werkelijkheid wordt daarmee niet voorspeld.
Je voegt nieuwe kansen en mogelijkheden toe.
De visualisatie wordt dan geen ontsnapping aan de werkelijkheid, maar een manier om je voor te bereiden op wat er op je weg kan komen. Positieve en negatieve gebeurtenissen.
13. Wat zijn de 4 werkelijkheidsniveaus binnen Huna?
Binnen Kings Huna vinden we een fascinerend model waarin je dezelfde ervaring vanuit verschillende werkelijkheidsniveaus kunt bekijken. De kracht daarvan zit niet noodzakelijk in het aanwijzen van één niveau als de enige waarheid.
Het interessante is juist dat je kunt wisselen van perspectief.
Stel dat je droomt over een enorme golf die op je afkomt. Die ene droom kan vanuit vier heel verschillende werkelijkheden worden bekeken.
A- De objectieve werkelijkheid
Hier kijk je naar wat er concreet gebeurde. Je sliep en had een droom waarin een grote golf voorkwam. Je hoeft er nog geen diepere betekenis aan te geven.
Dit perspectief vraagt eerst:
Wat gebeurde er eigenlijk?
B- De subjectieve werkelijkheid
Nu verschuift de aandacht naar jouw persoonlijke ervaring.
- Wat voelde je toen je de golf zag?
- Angst, ontzag, vrijheid, opwinding?
- Welke herinneringen of associaties roept een golf bij jou op?
Voor iemand die ooit bijna verdronk kan hetzelfde beeld iets totaal anders betekenen dan voor iemand die iedere zomer met plezier surft.
De golf blijft hetzelfde.
De ervaren werkelijkheid verandert.
C- De symbolische werkelijkheid
Op dit niveau mag de golf ergens voor staan. Misschien voelt je werk momenteel alsof er iets over je heen dreigt te slaan. Misschien verbind jij water juist met emoties, verandering, vrijheid of geboorte.
De vraag wordt:
Als deze golf iets in mijn leven zou verbeelden, wat zou dat dan kunnen zijn?
Dat is geen vaststaande duiding. Het is een manier om met het beeld te onderzoeken wat het bij jou opent.
D- De holistische of mystieke werkelijkheid
Op het vierde niveau wordt de scheiding tussen jou en de ervaring minder belangrijk. De droom kan worden beleefd als onderdeel van een groter geheel waarin mens, natuur, bewustzijn en werkelijkheid met elkaar verbonden zijn.
Je hoeft dat niet als objectief bovennatuurlijk feit te aanvaarden om te begrijpen waarom deze manier van ervaren spiritueel betekenisvol kan zijn.
De vier werkelijkheidsniveaus geven daarmee vier heel verschillende vragen:
- Wat gebeurde er?
- Wat betekent het voor mij?
- Waar zou het voor kunnen staan?
- Wat ervaar ik wanneer ik mezelf niet los van alles wat bestaat zie?
Dezelfde golf.
Vier manieren van kijken.
En geen verplichting om één ervan tot de enige waarheid te verklaren.

14. Welke plaats hebben natuur en sjamanisme binnen Huna?
Kings vorm van Huna wordt ook verbonden met kupua, een benadering die hij Hawaiiaans sjamanisme noemt. Daarin wordt de mens niet uitsluitend als losstaand individu bekeken. Natuur, lichaam, geest, omgeving en energie worden in relatie tot elkaar ervaren.
Hier verschijnen gemakkelijker wind, water, steen, vuur, aarde, planten, dieren en landschap. De natuur kan letterlijk worden ervaren, maar ook symbolisch betekenis krijgen.
Dat kan aantrekkelijk zijn voor iemand die persoonlijke groei niet uitsluitend als een proces in het hoofd wil beleven. Je kunt bijvoorbeeld wandelen en bewust aandacht geven aan wind, temperatuur, geuren, geluid en beweging. Niet omdat iedere vogel of boom automatisch een verborgen boodschap voor je heeft, maar omdat je ervaring verandert wanneer je omgeving niet langer alleen decor is.
Je kijkt.
Je luistert.
Je merkt op.
En ineens ben je niet alleen iemand die door een landschap loopt.
Je maakt er deel van uit.
Dat klinkt eenvoudig, maar het verschuift het perspectief van een geïsoleerd individu naar iemand die voortdurend in relatie staat tot zijn omgeving.
15. Waar liggen de grenzen van Huna?
Huna kan krachtig werken wanneer de principes je helpen anders te kijken, je aandacht bewust te richten en je innerlijke kracht te gebruiken. Een andere gedachte kan een andere ervaring openen, en een andere ervaring kan ertoe leiden dat je nieuwe mogelijkheden ziet en andere keuzes maakt.
Maar Huna betekent niet dat je met je gedachten alles kunt bepalen. Je hebt niet gekozen voor iedere ziekte, tegenslag of moeilijke situatie die op je pad komt. Ook het gedrag van andere mensen en de omstandigheden waarin je leeft laten zich niet simpelweg veranderen door anders te denken.
Daarom is het belangrijk om innerlijke kracht niet te verwarren met volledige controle.
◆ Je kunt niet alles veranderen, maar vaak wel onderzoeken wat je wél kunt beïnvloeden.
◆ Je kunt het verleden niet veranderen, maar wel anders omgaan met wat je meedraagt.
◆ Je kunt niet bepalen wat anderen doen, maar wel kiezen hoe je zelf reageert.
◆ Je kunt niet iedere moeilijkheid voorkomen, maar soms wel een nieuwe mogelijkheid ontdekken.
Juist binnen die grenzen blijft Huna praktisch. Het vraagt niet dat je de werkelijkheid ontkent, maar dat je onderzoekt hoeveel bewegingsruimte je binnen die werkelijkheid nog hebt. Soms is die ruimte groot, soms klein, maar het ontdekken ervan kan al genoeg zijn om iets in beweging te brengen.

16. Tenslotte
Wat kan er veranderen wanneer je anders leert kijken, je aandacht anders richt en bewuster omgaat met de kracht die je al hebt? Volgens Huna kan er dan meer veranderen dan alleen je gedachten. Je merkt andere mogelijkheden op, geeft gebeurtenissen een andere betekenis en kunt daardoor ook anders voelen en handelen. De wereld buiten jou verandert niet automatisch, maar jouw manier om erin te staan kan wel veranderen.
Misschien ligt daar de kracht van Huna. Je hoeft niet te geloven dat je met gedachten alles kunt creëren. Je kunt wel onderzoeken welke overtuigingen je als waarheid bent gaan zien, waar je aandacht naartoe gaat en waar je nog invloed hebt. Soms begint een andere werkelijkheid niet doordat de wereld verandert, maar doordat jij ontdekt dat je er ook anders naar kunt kijken.

