Loslaten klinkt eenvoudig. Alsof je alleen maar hoeft te besluiten dat iets je niet langer raakt en het daarna kunt achterlaten.
In werkelijkheid werkt het meestal anders.
We houden vast aan verwachtingen, oude gedachten, relaties, uitkomsten en ideeën over hoe het leven zou moeten verlopen. Soms weten we zelfs dat iets ons niet meer helpt, maar blijven we er toch mee bezig. We analyseren, controleren, herhalen gesprekken in ons hoofd of proberen een situatie alsnog in de gewenste richting te duwen.
Binnen TaoMind betekent loslaten niet dat je nergens meer om geeft. Het betekent dat je stopt met onnodig vechten tegen wat er is, wat er is geweest of wat je niet volledig kunt beheersen.
De oorspronkelijke TaoMind-teksten formuleren die beweging helder: niet steeds iets toevoegen, maar verminderen. Niet harder proberen, maar minder forceren. Niet alles willen weten, maar beter voelen wat werkelijk belangrijk is.
De vraag is dan niet alleen: wat heb ik nog nodig?
Maar ook: wat mag ik loslaten?
1. Wat betekent loslaten binnen TaoMind?
Loslaten is binnen TaoMind geen eenmalige beslissing. Het is een manier van omgaan met gedachten, emoties, verwachtingen en gebeurtenissen.
Veel van wat we vasthouden is namelijk niet tastbaar.
We houden vast aan:
- verwachtingen over hoe iets moet verlopen;
- overtuigingen over onszelf;
- behoefte aan controle;
- wat anderen van ons vinden;
- gebeurtenissen uit het verleden;
- zekerheid over de toekomst.
Hoe sterker we iets proberen vast te houden, hoe meer energie dat kan kosten.
TaoMind wijst daarom naar een andere vorm van persoonlijke groei. Niet alleen groeien door kennis, prestaties en nieuwe ervaringen toe te voegen, maar ook groeien door weg te laten wat niet langer nodig is.
Je wordt daardoor niet minder.
Er ontstaat juist meer ruimte voor wat werkelijk bij je past.
2. Waarom is loslaten zo moeilijk?
We houden meestal niet zonder reden vast.
Controle kan bijvoorbeeld veiligheid geven. Een overtuiging kan vertrouwd voelen, zelfs wanneer ze ons beperkt. En een verwachting loslaten kan betekenen dat we moeten accepteren dat iets anders is gelopen dan we hadden gehoopt.
Daarom raakt loslaten aan acceptatie.
Stel dat een relatie verandert, een plan mislukt of iemand iets doet wat je niet had verwacht. De gebeurtenis zelf kan pijn veroorzaken. Maar vervolgens kan een tweede strijd ontstaan:
- Dit had niet mogen gebeuren.
- Het moet weer worden zoals vroeger.
- Waarom is dit mij overkomen?
Die gedachten zijn begrijpelijk. Maar wanneer je eraan blijft vasthouden, blijf je innerlijk vechten tegen een werkelijkheid die al bestaat.
Loslaten begint dan niet met vergeten.
Het begint met erkennen.
Dit is wat er nu is.
Van daaruit kun je pas werkelijk bepalen wat je volgende beweging wordt.
3. Minder controle geeft meer ruimte
Controle speelt een grote rol in het bronmateriaal over loslaten.
We proberen vooruit te kijken, risico's te beperken en uitkomsten te beïnvloeden. Dat is op zichzelf nuttig. Zonder enige controle zou het dagelijks leven behoorlijk chaotisch worden.
Het probleem ontstaat wanneer je probeert te controleren wat niet door jou beheerst kan worden.
Wat iemand anders denkt.
Of iemand bij je blijft.
Hoe een ander reageert.
Of een plan precies uitpakt zoals je wilt.
Wat er volgend jaar gebeurt.
Hoe meer zekerheid je eist van iets wat onzeker is, hoe meer spanning kan ontstaan.
Wat kun je wel beïnvloeden?
Op zulke momenten helpt een eenvoudig onderscheid:
- Wat kan ik daadwerkelijk beïnvloeden?
- Wat kan ik alleen proberen te beïnvloeden?
- Wat ligt volledig buiten mijn controle?
De eerste categorie vraagt misschien om doen.
De laatste vraagt vaak om loslaten.
Het verschil leren herkennen kan veel mentale energie vrijmaken.
4. Loslaten van wat anderen van je vinden
Een bijzondere vorm van vasthouden is onze behoefte aan externe bevestiging.
We willen erbij horen. Gezien worden. Gewaardeerd worden.
Daar is niets vreemds aan. Maar wanneer de mening van anderen je belangrijkste kompas wordt, raak je steeds verder verwijderd van je eigen gevoel.
Je energie beweegt naar buiten.
- Wat zullen ze hiervan vinden?
- Doe ik het wel goed?
- Stel ik iemand teleur?
- Kom ik wel goed genoeg over?
Binnen TaoMind betekent loslaten hier niet dat de mening van anderen ineens waardeloos wordt. Het betekent dat je jouw eigenwaarde er niet volledig van afhankelijk maakt.
Terug naar je eigen kompas
Je kunt jezelf af en toe twee eenvoudige vragen stellen:
- Wat voel ik zelf?
- Wat heb ik werkelijk nodig?
Dat vraagt zelfacceptatie en soms ook moed.
Misschien betekent het dat je ergens nee tegen zegt waar je normaal automatisch ja zou zeggen. Niet uit boosheid of ego, maar omdat je je eigen grenzen serieus neemt.
Dat is geen afstand nemen van anderen.
Het is dichter bij jezelf blijven.
5. Loslaten betekent ook minder toevoegen...
We denken bij persoonlijke groei gemakkelijk aan meer.
Meer kennis. Meer discipline. Meer technieken. Meer doelen. Meer meditatie. Meer inzicht.
Maar ook persoonlijke ontwikkeling kan iets worden waaraan we ons vastklampen. Je kunt zelfs voortdurend bezig zijn met een betere, rustigere of bewustere versie van jezelf worden.
Het bronmateriaal noemt dit treffend het loslaten van spiritueel materialisme: zelfs bewustzijn of persoonlijke groei kan iets worden wat je koste wat kost probeert te bereiken.
TaoMind draait dat om.
Misschien hoef je jezelf niet voortdurend te verbeteren.
Misschien mag er juist iets weg:
- de gedachte dat je perfect moet zijn;
- de overtuiging dat je achterloopt;
- de behoefte om jezelf te bewijzen;
- het idee dat iedere minuut nuttig moet zijn;
- de druk om voortdurend aan jezelf te werken.
Soms ontstaat groei niet doordat je iets nieuws vindt.
Maar doordat iets ouds wegvalt.
6. Ruimte ontstaat wanneer je loslaat...
Wanneer je iets niet langer krampachtig vasthoudt, ontstaat leegte.
Binnen TaoMind is dat geen negatieve leegte. Het is ruimte.
Ruimte voor rust.
Ruimte voor een andere gedachte.
Ruimte voor intuïtie.
Ruimte voor creativiteit en nieuwe mogelijkheden.
Denk aan een hand die iets stevig vasthoudt. Zolang de vuist gesloten blijft, kan er niets anders in worden gelegd.
Open je de hand, dan verlies je misschien wat je vasthield.
Maar je kunt ook weer ontvangen.
Dat is de paradox van loslaten: iets opgeven wat zekerheid gaf, kan uiteindelijk meer vrijheid opleveren.
7. Loslaten en Wu Wei
Loslaten raakt direct aan Wu Wei, het TaoMind-principe van handelen zonder onnodig te forceren.
Dat betekent niet dat je passief wordt.
Soms vraagt een situatie juist om duidelijk handelen. Een grens aangeven. Een besluit nemen. Een gesprek voeren. Weggaan. Beginnen.
Maar nadat je hebt gedaan wat je kunt doen, komt er een punt waarop nog harder duwen niets meer toevoegt.
Dan verandert inspanning in forceren.
Je kunt dat herkennen aan voortdurende spanning. Je hoofd blijft hetzelfde probleem herhalen. Je probeert steeds opnieuw dezelfde uitkomst af te dwingen, terwijl de werkelijkheid niet meebeweegt.
Op zo'n moment kan de TaoMind-vraag zijn:
Wat gebeurt er wanneer ik hier even niet meer aan trek?
Misschien gebeurt er niets.
Misschien ontstaat er rust.
Of misschien zie je ineens een mogelijkheid die je door al het duwen niet meer kon zien.
8. Aanwezig zijn helpt om los te laten
Vasthouden gebeurt vaak buiten het huidige moment.
Je houdt vast aan wat gisteren gebeurde of probeert controle te krijgen over wat morgen misschien gebeurt.
Daarom is aanwezig zijn zo belangrijk binnen TaoMind.
Het brengt je terug naar de enige plek waar je werkelijk iets kunt doen: nu.
Niet gisteren.
Niet volgende maand.
Nu.
Wanneer je merkt dat je hoofd opnieuw afdwaalt naar iets wat je niet kunt veranderen, kun je terugkeren naar iets eenvoudigs: je ademhaling, je lichaam of wat je op dat moment aan het doen bent.
Dat is ook de kracht van mindfulness en meditatie. Niet omdat je daarmee alle gedachten uitschakelt, maar omdat je oefent om niet automatisch iedere gedachte te volgen.
9. Loslaten kun je oefenen
Loslaten kun je niet afdwingen. De gedachte ik moet dit nu loslaten kan zelfs weer een nieuwe vorm van controle worden.
Je kunt wel voorwaarden creëren waarin loslaten gemakkelijker wordt.
Een eenvoudige TaoMind-oefening
Ga een paar minuten rustig zitten.
Voel je voeten op de grond en laat je schouders ontspannen. Adem rustig in en uit.
Denk vervolgens aan iets waaraan je merkt dat je vasthoudt.
Vraag jezelf:
- Wat probeer ik precies vast te houden?
- Waarom is dit zo belangrijk voor mij?
- Kan ik hier nu werkelijk iets aan veranderen?
- Wat gebeurt er als ik dit één moment niet probeer te controleren?
Je hoeft geen perfect antwoord te vinden.
Merk alleen op wat er gebeurt wanneer je de innerlijke greep iets verzacht.
Misschien ontstaat er nog geen volledige rust.
Een klein beetje ruimte is genoeg.
10. Loslaten brengt je terug naar je natuurlijke ritme
In het bronmateriaal komt uiteindelijk steeds dezelfde beweging terug: loslaten brengt je dichter bij jezelf.
Niet bij een ideale versie van jezelf.
Bij wat er onder alle verwachtingen, overtuigingen en externe bevestiging al aanwezig is.
- Je eigen gevoel.
- Je intuïtie.
- Je grenzen.
- Je natuurlijke ritme.
Dat betekent niet dat je voortaan altijd precies weet wat je wilt. Ook twijfel hoort bij het leven.
Maar hoe minder energie nodig is om alles vast te houden, hoe beter je kunt voelen welke richting werkelijk bij je past.
Daar kan ook flow ontstaan.
Niet doordat alles gemakkelijk wordt, maar doordat je minder energie verspilt aan het gevecht met wat niet veranderd kan worden.
11. Loslaten als innerlijke vrijheid
We denken bij vrijheid gemakkelijk aan alles kunnen doen wat je wilt.
TaoMind legt het accent ergens anders.
Vrijheid zit ook in wat je niet meer hoeft.
Niet voortdurend hoeven bewijzen dat je goed genoeg bent.
Niet iedere mening hoeven veranderen.
Niet alles onder controle hoeven houden.
Niet blijven vasthouden aan iets alleen omdat het ooit belangrijk voor je was.
Niet ieder antwoord vandaag hoeven weten.
Dat is innerlijke vrijheid.
Je omstandigheden zijn misschien niet volledig veranderd, maar je verhouding ertoe wel.
Je handen zijn iets opener.
En daardoor ontstaat ruimte om opnieuw te kiezen.
12. Tenslotte
Loslaten betekent binnen TaoMind niet dat je alles achter je laat.
Het betekent ook niet dat niets je meer mag raken.
Juist wanneer je werkelijk betrokken bent bij het leven, zul je mensen, dromen, verwachtingen en ervaringen hebben waaraan je gehecht raakt.
Maar niet alles is bedoeld om voor altijd vastgehouden te worden.
Soms vraagt het leven om doorzetten.
Soms om doen.
En soms is de krachtigste beweging juist het ontspannen van je greep.
Niet omdat iets onbelangrijk is geworden, maar omdat je accepteert dat je niet alles kunt controleren.
Daar ontmoeten loslaten, vertrouwen en innerlijke vrijheid elkaar.
Je hoeft niet steeds meer aan jezelf toe te voegen om dichter bij jezelf te komen.
Soms werkt het precies andersom.
Laag voor laag laat je weg wat niet langer bij je hoort. En in de ruimte die daardoor ontstaat, ontdek je misschien dat wat werkelijk van jou is nooit zo stevig vastgehouden hoefde te worden.
PS: Wil jij je nog meer verdiepen in Taomind, Moderne Ho'oponopono of Droomkracht? Ontdek het hier
