Balans wordt vaak voorgesteld als een toestand waarin alles op zijn plek valt. Je hebt voldoende rust, genoeg energie, je emoties zijn stabiel en je leven voelt beheersbaar. Alsof je uiteindelijk een punt kunt bereiken waarop je niet langer uit evenwicht raakt.
Binnen TaoMind betekent balans iets anders. Balans is geen perfecte toestand die je bereikt en vervolgens moet zien vast te houden. Het is een voortdurende beweging tussen krachten die elkaar nodig hebben: rust en actie, spanning en ontspanning, vasthouden en loslaten, geven en ontvangen, licht en donker.
Daar ligt de betekenis van yin en yang. Ze laten zien dat tegenstellingen niet noodzakelijk met elkaar in conflict zijn. Ze kunnen elkaar aanvullen, begrenzen en zelfs voortbrengen. In het aangeleverde TaoMind-materiaal komt die gedachte steeds terug: balans is dynamisch, dualiteit is natuurlijk en werkelijk geworteld zijn betekent niet dat je nooit meer wankelt, maar dat je een innerlijke basis hebt van waaruit je steeds opnieuw kunt terugkeren.
Balans is daarom niet het einde van beweging.
Balans is leren bewegen zonder je wortels te verliezen.
1. Yin en yang: twee kanten van dezelfde beweging
We zijn gewend om in tegenstellingen te denken.
Goed of fout. Sterk of zwak. Actief of passief. Positief of negatief.
Vervolgens kiezen we gemakkelijk één kant die we wenselijk vinden. We willen sterk zijn en niet zwak, gelukkig en niet verdrietig, succesvol en niet falen.
Maar het leven laat zich niet zo eenvoudig verdelen.
Zonder rust kan actie niet blijven bestaan. Zonder inspanning verliest ontspanning een deel van haar betekenis. Zonder donker zouden we licht niet op dezelfde manier herkennen.
Yin en yang verbeelden die wederzijdse afhankelijkheid.
Yin wordt traditioneel verbonden met kwaliteiten als rust, ontvankelijkheid, donkerte en naar binnen keren. Yang staat meer voor beweging, activiteit, licht en naar buiten treden.
De ene kracht is niet beter dan de andere.
Het gaat om hun verhouding.
Zoals een ademhaling alleen kan bestaan doordat inademen wordt gevolgd door uitademen, ontstaat balans wanneer verschillende bewegingen elkaar mogen afwisselen.
2. Dualiteit hoeft geen innerlijke strijd te worden
We ervaren die tegenstellingen ook in onszelf.
Een deel van je wil doorgaan terwijl een ander deel rust nodig heeft. Je verstand zegt het ene en je gevoel iets anders. Je wilt zekerheid en tegelijkertijd vrijheid.
We ervaren dat gemakkelijk als een probleem.
Welke kant is de juiste?
Maar TaoMind stelt een andere vraag:
Wat probeert iedere kant mij te vertellen?
Dat verandert dualiteit van een conflict in een wisselwerking.
Je hoeft bijvoorbeeld niet te kiezen tussen sterk en zacht. Soms vraagt kracht juist om zachtheid. Je hoeft ook niet te kiezen tussen verstand en intuïtie. Een goede beslissing kan beide nodig hebben.
De kunst is niet één kant te laten winnen.
De kunst is herkennen wanneer een kant zoveel ruimte inneemt dat de andere nauwelijks meer gehoord wordt.
3. Uit balans raken hoort bij balans
Dit lijkt misschien tegenstrijdig, maar je kunt alleen in balans blijven doordat je voortdurend kleine correcties maakt.
Denk aan lopen.
Tijdens iedere stap beweegt je lichaam uit zijn stabiele positie. Je valt als het ware een beetje naar voren en vangt jezelf vervolgens weer op.
Zonder die tijdelijke verstoring zou je niet vooruitkomen.
Hetzelfde gebeurt in het leven.
Er zijn perioden waarin werk meer aandacht vraagt. Andere momenten draaien meer om herstel. Soms ben je sterk naar buiten gericht en soms heb je behoefte om je terug te trekken.
Dat hoeft niet onmiddellijk te betekenen dat je uit balans leeft.
Het probleem ontstaat eerder wanneer je niet meer kunt terugbewegen.
Wanneer inspanning nooit meer gevolgd wordt door herstel. Wanneer geven niet meer samengaat met ontvangen. Wanneer controle geen ruimte meer laat voor vertrouwen.
Balans is daarom geen stilstaande middenlijn.
Het is een levend vermogen om te corrigeren.
4. Het beeld van de boog
Het brondocument gebruikt hiervoor het beeld van een boog.
Een boog heeft spanning nodig om een pijl te kunnen afschieten.
Zonder spanning gebeurt er niets.
Maar wanneer je de boog voortdurend verder aanspant, ontstaat geen grotere kracht. Uiteindelijk kan hij breken.
De kracht bevindt zich in de samenwerking tussen spanning en loslaten.
Dat beeld is ook op onszelf van toepassing.
We hebben inspanning nodig om iets te bereiken. Discipline, concentratie en soms doorzettingsvermogen horen bij het leven.
Maar inspanning zonder ontspanning put uit.
Andersom werkt het ook. Alleen maar ontspannen brengt weinig beweging.
De vraag is daarom niet voortdurend:
Moet ik harder werken of meer rust nemen?
Maar:
Welke kant heeft op dit moment te weinig ruimte gekregen?
Dat is een veel natuurlijkere manier om naar balans te kijken.
5. Geworteld zijn geeft balans een basis
Wanneer alles voortdurend beweegt, ontstaat een belangrijke vraag: waarop rust je zelf?
Daar komt geworteld zijn in beeld.
Een boom is misschien wel het duidelijkste voorbeeld. Zijn takken kunnen bewegen doordat zijn wortels hem dragen. Juist omdat er beneden stevigheid is, hoeft er boven geen starheid te zijn.
Binnen TaoMind betekent geworteld zijn dat je een innerlijke basis ontwikkelt die niet bij iedere prikkel volledig meebeweegt.
Niet afgesloten.
Wel stevig.
Je kunt geraakt worden zonder onmiddellijk omver te vallen. Je kunt van mening veranderen zonder jezelf kwijt te raken. Je kunt meebewegen zonder iedere keer te vergeten wat voor jou belangrijk is.
Dat is een andere vorm van stabiliteit dan controle.
Controle probeert beweging tegen te houden. Geworteld zijn geeft je voldoende stevigheid om beweging toe te laten.
6. Van je hoofd terug naar je lichaam
Een groot deel van onze onbalans ontstaat doordat we voornamelijk 'bovenin' leven.
In gedachten.
Planning.
Zorgen.
Scenario's over straks.
We proberen problemen op te lossen door er nog meer over na te denken.
Maar balans is niet alleen mentaal.
Je lichaam doet mee.
Het aangeleverde materiaal beschrijft gronding daarom als een beweging naar beneden: van je hoofd naar je lichaam, je buik, je voeten en uiteindelijk de aarde.
Een eenvoudig moment van gronding
Je kunt dat zonder ingewikkelde techniek ervaren:
- Ga ontspannen staan en voel beide voeten op de grond.
- Laat je schouders iets zakken.
- Adem een paar keer rustig in en uit.
- Breng je aandacht vanuit je hoofd naar je buik.
- Voel vervolgens opnieuw het contact met de grond.
Je hoeft niets bijzonders te bereiken.
Het gaat alleen om de verschuiving van denken naar voelen.
Je hoofd verdwijnt niet. Het krijgt alleen weer gezelschap van de rest van je lichaam.
7. De natuur zoekt geen perfecte balans
De natuur laat prachtig zien dat balans niet hetzelfde is als gelijkmatigheid.
Geen dag is precies even lang. Geen seizoen duurt eeuwig. Een boom groeit niet iedere dag evenveel.
Er zijn perioden van uitbundige groei en perioden waarin aan de oppervlakte bijna niets gebeurt.
Toch behoort alles tot hetzelfde natuurlijke ritme.
Dat inzicht kan bevrijdend zijn wanneer je zelf voortdurend probeert dezelfde hoeveelheid energie, productiviteit of positiviteit vast te houden.
Misschien hoef je niet iedere dag hetzelfde te zijn.
Sommige dagen zijn meer yang: naar buiten gericht, actief en scheppend.
Andere dagen vragen meer yin: vertragen, ontvangen, herstellen en naar binnen keren.
Balans betekent niet dat beide iedere dag precies vijftig procent aanwezig moeten zijn.
Het betekent dat beide mogen bestaan.
8. We raken uit balans wanneer we één kant vasthouden
Onze natuurlijke neiging is prettig vasthouden en onprettig wegduwen.
We willen energie, maar geen vermoeidheid.
Groei, maar geen verlies.
Zekerheid, maar geen onzekerheid.
Geluk, maar liever geen verdriet.
Dat is begrijpelijk. Maar wanneer we één kant van het leven volledig proberen uit te sluiten, ontstaat innerlijke weerstand.
Het bronmateriaal formuleert dit vanuit dualiteit: het probleem is niet dat tegenstellingen bestaan, maar dat wij proberen één kant vast te houden terwijl het leven blijft bewegen.
Daar raakt balans aan acceptatie.
Niet alles hoeft prettig gevonden te worden.
Maar alles wat er werkelijk is, moet ergens een plaats kunnen krijgen voordat je er bewust mee kunt omgaan.
9. Balans vraagt om vertrouwen
We proberen balans soms te creëren met regels, schema's en controle.
Dat kan tijdelijk helpen, maar echte balans vraagt uiteindelijk iets anders: vertrouwen.
- Vertrouwen dat je niet ieder moment hoeft te beheersen.
- Vertrouwen dat een periode van rust niet betekent dat je stilstaat.
- Vertrouwen dat een moeilijke fase niet het volledige verhaal van je leven is.
En vertrouwen dat je mag bijsturen wanneer iets niet langer klopt.
Dat sluit aan bij het TaoMind-vertrouwen in het natuurlijke verloop van dingen.
Niet alles hoeft onmiddellijk hersteld te worden.
Sommige processen hebben tijd nodig.
Een boom trekt in de winter niet aan zijn takken omdat hij bang is dat de lente anders niet komt.
Hij blijft geworteld.
10. Balans is de kunst van genoeg
Een belangrijke oorzaak van onbalans is doorslaan.
Nog iets meer.
Nog even doorgaan.
Nog één doel.
Nog één verplichting.
TaoMind brengt daar een eenvoudig principe tegenover:
genoeg.
Genoeg betekent niet dat je ambitie moet verdwijnen. Het betekent dat je leert herkennen wanneer méér niets wezenlijks meer toevoegt.
Dat geldt voor werk en prestaties, maar ook voor informatie, bezit, sociale verplichtingen en zelfs persoonlijke ontwikkeling.
Je kunt jezelf eindeloos proberen te verbeteren en daarmee juist het gevoel versterken dat je zoals je nu bent nooit voldoende bent.
De kunst van genoeg brengt je terug naar maat.
Niet te strak.
Niet te los.
Wat past nu?
11. Balans in relaties: geven én ontvangen
Yin en yang worden ook zichtbaar in onze relaties.
Sommige mensen zijn vooral gewend te geven. Ze luisteren, helpen, passen zich aan en houden rekening met anderen.
Dat lijkt misschien harmonieus, maar geven zonder ontvangen kan uiteindelijk uitputten.
Anderen beschermen zichzelf juist zo sterk dat ontvangen én geven moeilijk worden.
Gezonde relaties kennen beweging.
Luisteren en spreken.
Nabijheid en ruimte.
Geven en ontvangen.
Samen zijn en alleen kunnen zijn.
Ook hier betekent balans niet dat beide kanten voortdurend exact gelijk verdeeld moeten zijn.
Wel dat de beweging beide kanten op mogelijk blijft.
Geworteld zijn helpt daarbij. Hoe steviger je in jezelf staat, hoe gemakkelijker het wordt om dichtbij iemand te zijn zonder jezelf volledig aan die ander aan te passen.
12. Geworteld én flexibel
Daar komen yin en yang, dualiteit en gronding uiteindelijk samen.
Een boom heeft wortels én takken nodig.
Alleen wortels betekent geen groei naar buiten. Alleen takken zonder voldoende wortels maken de boom kwetsbaar.
Hetzelfde geldt voor ons.
We hebben stevigheid nodig én flexibiliteit.
Rust én beweging.
Een eigen centrum én verbinding met onze omgeving.
Juist de combinatie maakt ons veerkrachtig.
Dat is ook waarom moeiteloze kracht binnen TaoMind niet uit hardheid ontstaat. Wie werkelijk geworteld is, hoeft niet star te worden.
Je kunt buigen omdat je weet waar je basis ligt.
13. Terugkeren is belangrijker dan vasthouden
Misschien is dit uiteindelijk de belangrijkste verschuiving.
Je hoeft balans niet vast te houden.
Dat kan ook helemaal niet.
Er komen dagen waarop je te veel doet. Momenten waarop emoties de overhand krijgen. Perioden waarin je vooral in je hoofd zit of je natuurlijke ritme tijdelijk kwijtraakt.
Dat is niet het tegenovergestelde van balans.
Het hoort bij een bewegend leven.
De werkelijke vraag is:
weet je hoe je terugkomt?
- Soms door rust.
- Soms door juist in beweging te komen.
- Soms door los te laten.
- Soms door een grens te stellen.
- Soms door even met beide voeten op de grond te staan en te voelen dat je er nog bent.
Daarom is geworteld zijn zo belangrijk. Je wortels voorkomen niet dat je beweegt.
Ze helpen je terugvinden waarvandaan je beweegt.
14. Tenslotte
Balans betekent binnen TaoMind niet dat je uiteindelijk een leven bereikt waarin niets je meer uit evenwicht brengt. Het leven bestaat juist uit beweging en dualiteit: licht en donker, rust en actie, spanning en ontspanning, winnen en verliezen, vasthouden en loslaten.
Yin en yang laten zien dat deze tegenstellingen elkaar niet hoeven te bestrijden. Ze bestaan dankzij elkaar en krijgen betekenis in hun voortdurende wisselwerking. Balans ontstaat wanneer je niet langer probeert één kant voor altijd vast te houden, maar leert voelen welke beweging op dit moment nodig is.
Daarvoor heb je een basis nodig. Geworteld zijn geeft je die basis. Niet als starre zekerheid, maar als een zachte stevigheid van waaruit je kunt meebewegen zonder jezelf te verliezen. Zoals een boom zijn takken aan de wind kan meegeven omdat zijn wortels diep genoeg reiken, zo ontstaat ook innerlijke balans wanneer stevigheid en flexibiliteit samen mogen bestaan.
TaoMind zoekt daarom niet naar een leven zonder uitersten, maar naar het midden dat met beide uitersten kan meebewegen. Balans is geen plek waar je uiteindelijk aankomt. Het is de kunst om steeds opnieuw je wortels te voelen terwijl het leven blijft bewegen.
PS: Wil jij je nog meer verdiepen in Taomind, Moderne Ho'oponopono of Droomkracht? Ontdek het hier .
