Hoe focus op wat je wil nog eenvoudiger gaat met moderne Ho'oponopono...
Heb jij een te gek plan? Een idee waar je alles voor wilt geven? Iets waarvan je hart sneller gaat kloppen zodra je eraan denkt? Houd dan één ding in gedachten: geef het niet bij de eerste tegenslag alweer op. Angst, stress en twijfel mogen langskomen, maar ze hoeven niet automatisch te bepalen waar jij naartoe gaat.
Focus betekent voor mij dat je steeds opnieuw terugkeert naar wat je werkelijk wilt. Dat je daar aandacht, energie en uiteindelijk ook handelen aan geeft. En wanneer je dat langere tijd doet, gebeurt er iets opvallends: je gaat steeds meer dingen zien die met jouw richting te maken hebben. Soms zo opvallend dat het bijna voelt alsof de werkelijkheid begint mee te bewegen.
1- Ik heb zoveel goede ideeën…
Goede ideeën zijn fantastisch.
Tien goede ideeën tegelijk zijn soms een ramp.
Verdeelde aandacht ontstaat wanneer je ergens voor kiest, maar je focus voortdurend naar iets anders verschuift.
Dat kan ongeveer zo gaan:
Dit is mijn doel.
Totdat er morgen een nog leuker idee verschijnt.
Nee, hier ga ik écht voor.
Maar dat andere project is eigenlijk ook superinteressant.
Dit wordt het.
Hoewel je misschien eerst toch nog even...
En zo kun je ontzettend druk zijn zonder werkelijk ergens naartoe te bewegen.
Niet omdat je geen creativiteit hebt.
Misschien juist omdat je er verschrikkelijk veel van hebt.
Focus betekent daarom ook kiezen. Niet voor altijd en niet alsof je nooit van koers mag veranderen, maar lang genoeg om een idee werkelijk de kans te geven ergens naartoe te groeien.
Je aandacht is namelijk beperkt. Als je haar voortdurend over tien verschillende doelen verdeelt, krijgt geen enkel doel voldoende ruimte.
Binnen Moderne Ho’oponopono wordt daarom ook interessant wat jou steeds opnieuw van koers trekt:
- angst dat je de verkeerde keuze maakt;
- stress zodra iets serieus begint te worden;
- voortdurend behoefte hebben aan iets nieuws;
- uitstelgedrag;
- twijfel aan je eigenwaarde of zelfvertrouwen;
- alle mogelijkheden open willen houden;
- opnieuw beginnen voordat iets tijd heeft gekregen om te groeien.
Daar kun je op reinigen met de 4 zinnetjes.
Niet omdat je nooit meer mag twijfelen, maar omdat twijfel niet automatisch ieder nieuw besluit hoeft over te nemen.
En wanneer je één richting wat langer vasthoudt, verandert er nog iets anders: je gaat steeds meer dingen zien die met die richting te maken hebben.
2- Focus verandert wat je ziet
Stel dat je besluit een bepaald model auto te kopen.
Ineens rijdt heel Nederland erin.
Je denkt serieus na over een reis naar Japan en plotseling hoor je Japan overal: in gesprekken, op televisie, in artikelen, bij vrienden.
Je wilt voor jezelf beginnen en opeens zie je ondernemers, bedrijfspanden, trainingen, ideeën en mogelijkheden die je daarvoor nauwelijks waren opgevallen.
Is de wereld ineens veranderd?
Waarschijnlijk niet.
Jouw aandacht is veranderd.
Ons brein selecteert voortdurend. Er gebeurt om je heen veel meer dan je bewust kunt verwerken en aandacht helpt bepalen wat op dat moment belangrijk genoeg is om naar voren te komen.
Een doel geeft daar richting aan.
Daarom vind ik de uitspraak:
energie stroomt daar naartoe waar aandacht naartoe gaat
nog steeds prachtig.
Niet als natuurkundige formule.
Wel als praktische levenswijsheid.
Waar jij langdurig aandacht, tijd, enthousiasme en handelen aan geeft, krijgt vanzelf meer plaats in je leven.
◆ Je leest er meer over.
◆ Je praat er vaker over.
◆ Je herkent relevante mensen sneller.
◆ Je ziet kansen die een maand eerder waarschijnlijk gewoon aan je voorbij waren gegaan.
En hoe meer verbinding je met een doel voelt, hoe gemakkelijker een nieuwe associatie, inspiratie en aangrenzende mogelijkheden zichtbaar worden.
Tot zover kunnen we daar behoorlijk nuchter naar kijken.
Maar soms gebeurt er iets dat nét wat vreemder voelt.
✦ Je denkt intensief aan iemand en die persoon belt.
✦ Je zoekt naar een antwoord en een wildvreemde zegt precies de woorden die je nodig had.
✦ Je maakt binnen een paar dagen een hele reeks toevalligheden mee die opvallend goed bij je nieuwe richting lijkt te passen.
Dan komen we op een ander terrein.
Synchroniciteit wordt meestal gebruikt voor gebeurtenissen die toevallig lijken samen te vallen, maar voor degene die ze ervaart een bijzondere betekenis hebben.
Je denkt aan een oud-collega die je vijf jaar niet hebt gesproken.
Tien minuten later krijg je een bericht van hem.
Je twijfelt al weken over een belangrijke beslissing en hoort in de bus twee mensen een gesprek voeren dat precies over jouw dilemma lijkt te gaan.
Je hebt eindelijk besloten dat je iets met fotografie wilt doen en binnen een week:
- ontmoet je toevallig een fotograaf;
- krijg je een oude camera aangeboden;
- zie je een cursus die precies op het goede moment begint;
- vraagt iemand of jij foto's wilt maken voor een klein project.
Eén gebeurtenis kun je gemakkelijk toeval noemen.
Maar wanneer ze zich beginnen op te stapelen, kan het anders voelen.
Alsof je een spoor volgt.
Alsof de wereld antwoord geeft.
Alsof je focus iets in beweging heeft gezet.
Er zijn mensen die geloven dat dit inderdaad gebeurt. Dat bewustzijn, intentie of sterke focus niet volledig binnen onszelf blijft, maar op een bepaalde manier verbonden is met een groter veld, creatieve intelligentie of werkelijkheid waarvan wij nog maar een klein deel begrijpen.
We weten niet zeker of dat zo is.
En ik vind dat eigenlijk veel interessanter dan doen alsof we het antwoord al hebben.
We hoeven synchroniciteit niet onmiddellijk tot natuurkundige wet te verklaren.
Maar we hoeven een bijzondere ervaring ook niet meteen kapot te analyseren omdat ze niet in een eenvoudig oorzaak-gevolgmodel past.
Precies dat spanningsveld fascineerde ook Carl Gustav Jung.
4- Wat bedoelde Carl Jung met synchroniciteit?
Jung gebruikte synchroniciteit niet simpelweg als een ander woord voor toevalligheid.
Hij probeerde woorden te geven aan situaties waarin twee gebeurtenissen niet aantoonbaar door oorzaak en gevolg verbonden zijn, maar wel op een opvallende manier dezelfde betekenis lijken te dragen.
Het klassieke voorbeeld is niet:
Ik dacht aan regen en daarna ging het regenen.
Dat gebeurt voortdurend.
Interessanter wordt het wanneer een innerlijke gebeurtenis — een droom, gedachte, emotie of beeld — onverwacht samenvalt met iets in de buitenwereld en die combinatie voor jou een sterke betekenis krijgt.
Jung werkte zijn ideeën over synchroniciteit uiteindelijk uit als een acausaal verbindend principe. Hij onderzocht daarbij ook ideeën samen met de natuurkundige Wolfgang Pauli.
Dat maakt het verleidelijk om vervolgens te zeggen:
Aha, kwantumfysica! Dus synchroniciteit is bewezen.
Maar zo eenvoudig ligt het niet.
Dat Jung met een beroemde natuurkundige sprak en nadacht over mogelijke verbanden tussen psyche en materie, maakt synchroniciteit nog geen aangetoond kwantumverschijnsel.
Veel interessanter vind ik de vraag die eronder zit.
Moet iedere betekenisvolle samenloop volledig herleidbaar zijn tot een aantoonbare oorzaak?
Of bestaan er menselijke ervaringen waarbij de betekenis zelf belangrijker wordt dan het kunnen aanwijzen van een mechanisme?
Jung nam die tweede mogelijkheid serieus.
Daarmee plaatste hij synchroniciteit ergens op de grens tussen psychologie, filosofie, spiritualiteit en onze behoefte om betekenis te ontdekken.
En ruim zeventig jaar later is die vraag nog steeds niet volledig verdwenen.
5- Wat zegt de wetenschap over synchroniciteit?
Hier moeten we twee dingen uit elkaar houden.
De wetenschap kan onderzoeken waarom je bepaalde dingen opmerkt, hoe aandacht werkt, hoe mensen betekenis geven aan toevalligheden en hoe vaak mensen zulke betekenisvolle samenlopen ervaren.
Dat gebeurt ook.
Wat onderzoek niet heeft aangetoond, is dat sterke focus via een kwantumveld gebeurtenissen in de buitenwereld veroorzaakt.
Het is niet dat synchroniciteit daarmee quatsch wordt.
Maar omdat we twee totaal verschillende vragen door elkaar halen.
Wat kunnen we wel verklaren?
Focus beïnvloedt je aandacht.
Wanneer een doel belangrijk voor je wordt, krijgt informatie die daarbij past gemakkelijker prioriteit. Je merkt daardoor meer relevante signalen, mensen, ideeën en kansen op.
Daarnaast zijn mensen voortdurend bezig betekenis te herkennen.
Dat is geen fout.
Het is een fundamenteel onderdeel van hoe wij de wereld begrijpen.
Een betekenisvolle toevalligheid kan daardoor echt iets met je doen, ook wanneer we niet kunnen aantonen dat een onbekende kracht de twee gebeurtenissen heeft veroorzaakt.
Onderzoek naar synchroniciteit kijkt tegenwoordig bijvoorbeeld naar:
- hoe mensen betekenisvolle toevalligheden ervaren;
- welke betekenis ze eraan geven;
- de relatie met welzijn en zingeving;
- creativiteit en het herkennen van onverwachte verbanden;
- synchroniciteit binnen psychotherapie.
Dat toont aan dat de ervaring bestaat en psychologisch interessant is.
Het bewijst niet automatisch Jungs idee van een objectief acausaal verbindend principe.
En als er toch meer is?
Dan komen we opnieuw bij de vraag die ik eigenlijk het aantrekkelijkst vind.
Er zijn mensen die geloven dat sterke focus, bewustzijn of intentie iets buiten henzelf beïnvloedt.
We weten niet zeker of dat zo is.
Misschien kunnen aandacht, kansberekening, betekenisgeving en onze enorme gevoeligheid voor patronen uiteindelijk veel meer verklaren dan we denken.
Misschien niet alles.
Misschien ontdekken we over honderd jaar dingen over bewustzijn waar we nu nog nauwelijks taal voor hebben.
Ik weet het niet.
En dat niet weten hoeft geen zwakte te zijn.
We kunnen nieuwsgierig blijven zonder iets als wetenschappelijk bewezen te verkopen wat dat niet is.
Maar dan blijft er één praktisch probleem over.
Focus kan je aandacht scherper maken en misschien ervaar je onderweg prachtige synchroniciteiten.
Alleen: waarop ga je focussen?
6- Wat wil jij?
Veel mensen zijn fantastisch in weten wat ze niet willen.
- Niet meer zoveel stress.
- Niet meer dit werk.
- Niet meer iedere avond uitgeput thuiskomen.
- Niet meer die financiële zorgen.
- Niet meer zo onzeker.
- Niet meer in deze situatie.
Daar kun je jarenlang mee bezig zijn.
Maar weg willen van iets is nog iets anders dan ergens naartoe bewegen.
Vraag dezelfde persoon:
Wat wil je dan wel?
en het wordt vaak opvallend stil.
Daar begint focus.
Niet bij harder je best doen.
Maar bij richting kiezen.
Vraag jezelf bijvoorbeeld:
- Waar wil ik meer van in mijn leven?
- Waar word ik werkelijk enthousiast van?
- Wat wil ik maken, leren of ervaren?
- Welke persoonlijke waarden wil ik meer terugzien?
- Hoe zou ik willen leven als angst even niet het belangrijkste argument was?
- Welke aangrenzende mogelijkheid kan ik nu al onderzoeken?
Je hoeft daarbij niet onmiddellijk je ultieme levensdoel te ontdekken.
Misschien is dat zelfs opnieuw een manier om niet te beginnen.
Kies iets wat nu betekenis heeft.
En wees vervolgens voorbereid op weerstand.
Want zodra een idee van leuk verandert in ik ga dit werkelijk doen, verschijnen vaak precies de programma's die je jarenlang op dezelfde plek hebben gehouden.
- Kan ik dit wel?
- Wat zullen anderen denken?
- Wat als het mislukt?
- Ben ik hier wel goed genoeg voor?
Daar hoeft geen kwantumveld gemengde signalen van te krijgen.
Jij krijgt ze al.
Een deel wil vooruit en een ander deel trapt op de rem.
Dat is precies het moment waarop Moderne Ho’oponopono nuttig wordt: merk de angst of weerstand op, reinig wat er wordt geraakt en keer daarna terug naar je richting.
Je hoeft niet onbevreesd te zijn om gefocust te blijven.
Je hoeft alleen niet iedere angst automatisch tot routeplanner te promoveren.
En om dat praktisch te maken gebruiken we een techniek met een naam waar weinig subtiliteit aan verloren gaat.
7- De Fucking Focus Methode
De Fucking Focus Methode begint met één regel:
Kies één ding.
Niet je relatie, gezondheid, carrière, bankrekening, spirituele ontwikkeling én dat nieuwe huis tegelijkertijd.
Eén verlangen.
Iets waar je op dit moment werkelijk enthousiast van wordt.
A- Verzamel je aandacht
Ga rustig zitten.
Adem een paar keer langzaam in en uit en laat je aandacht uit de rest van je dag terugkomen.
Je kunt je voorstellen dat de ruimte om je heen gevuld is met energie en dat die tijdens het inademen je lichaam binnenstroomt.
Of daar letterlijk een energieveld zit, hoef je niet te beslissen.
Gebruik je verbeeldingskracht.
Het beeld heeft één taak:
je aandacht verzamelen.
Laat tijdens het uitademen spanning los.
Niet forceren.
Niet proberen iets bijzonders te voelen.
Alleen hier komen.
B- Maak je doel levend
Denk nu aan iets concreets wat je wilt ervaren, bereiken of creëren.
Gebruik je droomkracht.
Niet alleen kijken naar een stil plaatje in je hoofd.
Maak er een scène van.
Vraag jezelf af:
- Wat zie ik?
- Wat hoor ik?
- Wat voel ik?
- Waar ben ik?
- Wie is erbij?
- Wat ruik ik?
- Welke temperatuur voel ik?
- Hoe beweeg ik?
- Wat zeg ik?
- Hoe reageren anderen?
Visualiseren wordt interessant wanneer je je voorstelling niet alleen ziet, maar er tijdelijk in kunt stappen.
Hoor de wind door de bomen.
Voel je voeten op de grond.
Luister naar de geluiden op de achtergond.
Voel het voorwerp in je handen.
Laat de scène leven.
C- Waarom wil je dit eigenlijk?
Ga daarna één laag dieper.
Waarom wil je dit?
Niet het sociaal wenselijke antwoord.
Het echte antwoord.
Misschien gaat het uiteindelijk om:
- vrijheid;
- creativiteit;
- avontuur;
- rust;
- liefde;
- eigenwaarde;
- onafhankelijkheid;
- persoonlijke groei;
- iets betekenen voor anderen.
Daar zit vaak veel meer energie dan in het doel zelf.
- Een groter huis is een ding.
Het gevoel van ruimte dat je ermee verbindt is betekenis.
- Een eigen bedrijf is een constructie.
De autonomie waarnaar je verlangt kan de werkelijke motor zijn.
Wanneer je begrijpt waarom je iets wilt, wordt focus veel sterker.
D- Spreek je intentie uit
Gebruik vervolgens een paar woorden die bij jou passen.
Bijvoorbeeld:
- Dit wil ik.
- Hier kies ik voor.
- Dank je wel.
Je hoeft er geen magische spreuk van te maken.
Woorden helpen je jouw intentie helder te formuleren.
En als angst, twijfel of een oude beperkende overtuiging ertussen komt?
Dan gebruik je Ho’oponopono.
- Stop.
- Het spijt me.
- Vergeef me.
- Ik hou van je.
- Dank je wel.
Reinig.
En keer terug.
E- Laat los en kom in beweging
Dit is misschien wel de belangrijkste stap.
Laat de visualisatie los.
Ga niet de rest van de dag controleren of het universum je bestelling al heeft verzonden.
Vraag jezelf:
Wat kan ik vandaag doen dat bij deze richting past?
- Eén telefoontje.
- Een mail.
- Tien minuten oefenen.
- Informatie verzamelen.
- Iemand aanspreken.
- Een eerste versie maken.
- Nee zeggen tegen iets wat je voortdurend afleidt.
Focus zonder handelen wordt uiteindelijk fantasie.
Verbeeldingskracht geeft richting.
Aandacht houdt die richting zichtbaar.
Handelen brengt je in beweging.
En onderweg?
Let:
- Op ideeën.
- Op mensen.
- Op toevalligheden.
- Op kansen.
- Op aangrenzende mogelijkheden.
Misschien begrijp je achteraf precies waarom ze verschenen.
Misschien noem je het selectieve aandacht.
Misschien synchroniciteit.
En misschien denk je bij sommige gebeurtenissen nog steeds:
Dit is wel héél toevallig.
Prima.
Je hoeft niet alles te verklaren voordat je ermee verder mag.
8- Tenslotte
Misschien is focus uiteindelijk niet de kunst om een doel zo hard mogelijk vast te grijpen. Misschien is het de kunst om duidelijk te kiezen, steeds terug te keren naar die richting en ondertussen genoeg open te blijven om iets te herkennen wat je vooraf nog helemaal niet had kunnen bedenken.
Of synchroniciteit alleen ontstaat doordat jouw aandacht verandert of dat er soms werkelijk iets groters meespeelt?
We weten het niet zeker.
Dus kies iets waar je hart sneller van gaat kloppen. Focus. Reinig wat je onderweg tegenhoudt. Kom in beweging.
En kijk dan eens wat er op je pad verschijnt.