Na het doorlopen van alle stappen is dit het moment van afronding en erkenning.
Je staat stil bij wat er is gebeurd, zonder het te analyseren.
Je hoeft niets meer te veranderen. Alleen te erkennen en te voelen.
Het doel van deze stap is om het proces te verankeren door middel van dankbaarheid.
Je sluit af in rust, acceptatie en erkenning.
Dank aan de Goddelijke Schepper.
Dank aan de Vader, de Moeder en het Kind.
Dank aan mijn innerlijke zelf.
Dank aan alles wat zich heeft laten zien.
Dank aan alles wat is losgelaten.
Dank aan alles wat is gereinigd.
Dank aan alles wat is geheeld.
Ik erken dit proces.
Ik eer deze ervaring.
Dank je wel.
Wanneer je er klaar voor bent, open langzaam je ogen.
Neem dit gevoel van rust en aanwezigheid mee in je dag.
Dankbaarheid vormt de afronding van het Ho’oponopono proces. en deze training.
Het versterkt wat er is gebeurd en helpt om het op een positieve manier te ankeren.
Binnen de oorspronkelijke benadering van Ho’oponopono wordt dankbaarheid gezien als een essentieel onderdeel van heling. Het erkent niet alleen het resultaat, maar ook het proces zelf.
Dankbaarheid brengt je uit analyse en in acceptatie.
Deze stap helpt om verandering te koppelen aan een positief gevoel. Dit maakt het effect van de oefening duurzamer en dieper verankerd.
Dankbaarheid hoeft niet groot of overweldigend te voelen.
Het kan ook een rustig, subtiel gevoel zijn.
Als dankbaarheid moeilijk voelt, is dat ook oké. Het uitspreken van de woorden is al voldoende om het proces te ondersteunen.
In moderne termen helpt deze stap om een gevoel van afronding en stabiliteit te creëren na een diep innerlijk proces.